| -Übey bin Ka'b r.a. anlatıyor: Rasulullah sallallahü aleyhi ve sellem gecenin dörtte biri gidince kalkar ve:
''-Ey insanlar! Allah'ı zikrediniz, Allah'ı zikrediniz. Kıyametin kopması yaklaştı, birinci nefha (Sûr'a üfürüş) geldi. Onu ikinci nefha takip eder. Ölüm bütün şiddetiyle geldi, ölüm bütün şiddetiyle geldi,'' derdi. Ben:
''-Ya Rasûlallah! Ben çok duâ ediyorum. Ne kadar zamanımı sana salât getirmeye ayırayım?'' dedim.
''-Dilediğin kadarını,'' buyurdu.
''-Dörtte birini?'' dedim.
''-Dilediğin kadarını; çoğaltsan senin için daha hayırlı olur,'' buyurdu.
''-Üçte ikisini?'' dedim.
''-Dilediğin kadarını; çoğaltırsan senin için daha hayırlı olur,'' buyurdu.
''-Yarısını?'' dedim.
''-Dilediğin kadarını; çoğaltırsan senin için daha hayırlı olur,'' buyurdu.
''-Duâmın tamamını sana salavât getirmeye tahsis edeyim mi?'' dedim. Rasulullah sallallâhü aleyhi ve sellem :
''-O vakit dertlerin, sıkıntıların, giderilir, günâhın bağışlanır.'' buyurdular. |