| evet hakikaten öyle!
bu vazifeleri yapmaya ne vaktimiz, ne sabrımız, ne de gönül kıvamımız yetmiyor...
Baybal abimiz ne güzel söylemiş...belkide insanın en büyük handikapı kendindeki manevi kanserlerin varlığından öte; bu manevi ârızaların varlığından bî-haber olması...
Mevlânâ buraya hemen bi 'dur' tablosu yerleştiriverir; tam da bizim hali pür melalimize denk düşer halde;
“Başkalarının savaşıyla uğraşayım derken, kendindeki yaman savaşı gözden kaçırma.”
Rabbim Azraille karşılaşmadan, imtihan salonundan ayrıma vakti gelmeden intibaha gelenlerden eylesin...
Baybal abimiz ve O'nun misalleri gibi 'yüz akı ile ahirete göçebilmeyi ' nasip etsin... |