mawera

En güzel hâl, kimseyi incitmeyip, kimseden incinmemektedir. (seyh Mustafa Efendi)

Âriflerin, en bariz özelliği de bu olsa gerek.

Allah’a şöyle yalvaralım:
“Yâ Rabb! Senden uzaklaştıracak hallerden Sana sığınırım. Ancak sen kurtarırsın. Sana kavuşturacak güzellikleri Senden dilerim. Ancak lutuf sahibi Sensin, Sen ikram edersin. Senin hoşnut olmadığın yersiz düşünceleri kalbimden çıkar.” Duâ ve niyazın kabul olunmasını umduğumuz mübarek gün ve gecelerde çokça yalvaralım Mevlâ’ya.

Said Nurisi (rh.a.), “Çocuğun elinin uzanamadığı yere, ana ve babasının ulaştığı gibi, kul da, acz ve fakrıyla Rabbine iltica eder.” der. Hâlikımız, “(Ey Rasûlüm!) De ki: “Eğer duânız olmasa, Rabbim size ne diye ehemmiyet versin?” Gecenin, gece kalkan müminin ve Kur’an’ın kalbi olan Yâsîn-i Şerîf’in kıraetiyle, üç kalbin bir araya geldiği teheccüd ânında, Allah’a samimi olarak yalvaran kulun duası reddolunmaz Hakk’ın izniyle.



Gördükçe hâl-i zârını mahbûb eder ihsan sana

Terket hevâ-yı ıyşini lutf eylesin cânân sana

Sarfetme zâyi vaktini vermez şifâ seyran sana

Ey derde derman isteyen yetmez mi derd derman sana

Ey rahat-ı can isteyen kurban olan candır sana



Pervane-i bî çâre veş cân u ciğer dağlar isen

Aşkın bilirsin feyzini ol dem eğer hüş-yar isen

Ben şimdi açık söylerem sen de işit bîdâr isen

Kulluğa bel bağlar isen şâm u seher ağlar isen

Sular gibi çağlar isen tiz bulunur umman sana

Esad Erbili (k.s.)



(Sevgili, senin inler hâlini gördükçe lutfeder.

Zevk, safa arzusunu terket de sevgili sana lutfetsin.

Vaktini boşa harcama, gezip seyretme sana fayda vermez.

Ey derdine derman arayan, sana derman olarak dert yetmez mi?

Ey kendi rahatını düşünen, sana fedâ edilen candır.



Çaresiz pervane gibi gönlünü, bağrını dağlar isen,

Aklını başına alırsan o zaman aşkın feyzini anlarsın.

Ben şimdi açıkça söylüyorum, sen de uyanıksan duy,

Kendini kulluğa verirsen, sabah akşam ağlayıp,

Sular gibi çağlarsan sana umman çabuk bulunur