| Super Moderator (Konuyu Başlatan)
Üyelik tarihi: 15.09.2006
Mesajlar: 1.318
3 Albümü var
Yarışma Puanı: 310  Teşekkür etti: 2.960
Teşekkür aldı: 1.099 konuda 4.035 kere
| Çekirdek ve Meyve
Tasavvufi anlayışta,
“Rasül-i Ekrem’in ruhu ve nuru
bütün insanlardan,
peygamberlerden,
hatta meleklerden önce
var olduğundan
Peygamber insanlığın manevi babasıdır.
Hz. Adem insanların maddeten babası (ebul beşer)
Hz. Peygamber ruhların babası” olduğu söylenir.
Risale-i Nur’da da Hz. Peygamber,
yaratılmışların çekirdeği
ve en mükemmel meyvesi olarak ifade edilir.
Bu hakikat aşağıdaki alıntıda şöyle izah edilir:
“Ve herhalde,
zîhayat içinde o fert zîşuurdan olacaktır.
Çünkü, zîhayatın envâı içinde en mükemmeli zîşuurdur.
Ve herhalde,
o ferd-i ferid, insandan olacaktır.
Çünkü, zîşuur içinde hadsiz terakkiyâta müstaid, insandır.
Ve insanlar içinde,
herhalde o fert Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm olacaktır.
Çünkü, zaman-ı Âdem'den şimdiye kadar hiçbir tarih,
onun gibi bir ferdi gösteremiyor ve gösteremez.
Zira, o zat, küre-i arzın yarısını
ve nev-i beşerin beşten birisini
saltanat-ı mâneviyesi altına alarak,
bin üç yüz elli sene kemâl-i haşmetle
saltanat-ı mâneviyesini devam ettirip,
bütün ehl-i kemâle,
bütün envâ-ı hakaikte
bir üstâd-ı küll hükmüne geçmiş.
Dost ve düşmanın ittifakıyla,
ahlâk-ı hasenenin en yüksek derecesine sahip olmuş;
bidâyet-i emrinde,
tek başıyla bütün dünyaya meydan okumuş;
her dakikada yüz milyondan ziyade insanların vird-i zebânı olan Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyânı göstermiş bir zat,
ondan başkası olamaz.
Bu âlemin hem çekirdeği, hem meyvesi odur.”
“Evet, nasıl ki hayat bu kâinattan süzülmüş bir hülâsadır.
Ve şuur ve his dahi hayattan süzülmüş,
hayatın bir hülâsasıdır.
Akıl dahi şuurdan ve histen süzülmüş,
şuurun bir hülâsasıdır.
Ve ruh dahi,
hayatın hâlis ve sâfi bir cevheri
ve sabit ve müstakil zâtıdır.
Öyle de,
maddî ve mânevî hayat-ı Muhammediye (a.s.m.) dahi,
hayat ve ruh-u kâinattan süzülmüş hülâsatü'l-hülâsadır
ve risalet-i Muhammediye dahi (a.s.m.),
kâinatın his ve şuur ve aklından süzülmüş en sâfi hülâsasıdır. Belki maddî ve mânevî hayat-ı Muhammediye (a.s.m.),
âsârının şehadetiyle,
hayat-ı kâinatın hayatıdır.
Ve risalet-i Muhammediye (a.s.m.),
şuur-u kâinatın şuurudur ve nurudur.
Ve vahy-i Kur'ân dahi,
hayattar hakaikinin şehadetiyle,
hayat-ı kâinatın ruhudur ve şuur-u kâinatın aklıdır.
Evet, evet, evet!
Eğer kâinattan risalet-i Muhammediyenin (a.s.m.)
nuru çıksa, gitse,
kâinat vefat edecek.
Eğer Kur'ân gitse,
kâinat divane olacak
ve küre-i arz kafasını,
aklını kaybedecek,
belki şuursuz kalmış olan başını
bir seyyareye çarpacak,
bir kıyameti koparacak.
Şu gördüğün büyük âleme
büyük bir kitap nazarıyla bakılırsa,
Nur-u Muhammedî (sallallâhu aleyhi ve sellem)
o kitabın kâtibinin kaleminin mürekkebidir.
Eğer o âlem-i kebir,
bir şecere tahayyül edilirse,
Nur-ı Muhammedî
hem çekirdeği, hem semeresi olur.
Eğer dünya
mücessem bir zîhayat farz edilirse,
o nur onun ruhu olur.
Eğer büyük bir insan tasavvur edilirse,
o nur onun aklı olur.
Eğer pek güzel şaşaalı bir cennet bahçesi tahayyül edilirse,
Nur-ı Muhammedî onun andelîbi olur.
Eğer pek büyük bir saray farz edilirse,
Nur-ı Muhammedî o Sultan-ı Ezelî'nin makarr-ı saltanat (saltanat merkezi)
ve haşmeti
ve tecelliyat-ı cemaliyesiyle
âsâr-ı san'atını hâvi olan o yüksek saraya nâzır
ve münadi ve teşrifatçı olur.
Bütün insanları davet ediyor.
O sarayda bulunan bütün antika san'atları, hârikaları ve mucizeleri tarif ediyor.
Halkı o saray sahibine, sâniine iman etmek üzere câzibedar, hayret-efza davet ediyor.
Binaenaleyh İncil'de "Ahmed", Tevrat'ta "Ahyed" ve Kur’ân’da "Muhammed" ismiyle müsemma,
iki cihanın güneşidir.
İnsanlardan bir çekirdek var ki,
Cenâb-ı Hak şecere-i hilkati o çekirdekten inbat etmiştir.
O çekirdek de
ancak ve ancak
bütün ehl-i kemâlin
ve belki nev'-i beşerin nısfının ittifakıyla
efdal-ül halk, seyyid-ül enâm (herkesin efendisi) Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'dır.
Bu kâinat sahibinin
tezahür-ü rubûbiyetine
ve sermedî (ebedî) ulûhiyetine
ve nihayetsiz ihsanatına
küllî bir ubudiyet ve tanıttırmakla mukabele eden Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm,
bu kâinatta güneş lüzumu gibi elzemdir ki;
nev'-i beşerin üstad-ı ekberi ve büyük peygamberi
ve Fahr-i Âlem ve hakikat-ı Muhammediye (sallallâhu aleyhi ve sellem)
hem sebeb-i hilkat-i âlem,
hem neticesi
ve en mükemmel meyvesi olduğu gibi,
bu kâinatın hakikî kemalâtı
ve sermedî Cemîl-i Zülcelâl'in bâki âyineleri
ve sıfatlarının cilveleri
ve hikmetli ef'alinin vazifedar eserleri
ve çok manidar mektupları olması
ve bâki bir âlemi taşıması
ve bütün zîşuurların müştak oldukları
bir dâr-ı saadet ve âhireti netice vermesi gibi
hakikatları, hakikat-ı Muhammediye (sallallâhu aleyhi ve sellem) ve Risalet-i Ahmediye (sallallâhu aleyhi ve sellem) ile tahakkuk ettiğinden,
nasıl bu kâinat O’nun risaletine gayet kuvvetli ve kat'î şehadet eder. |
