GİrİŞ Yap

nisanur · 27.06.2007, 18:19

ALLAH (c.c.)nun yanındaki değeri, kıymeti ve şerefine bakınız: FAHREDDİN-İ RAZI der ki: Hz. Resülullah (s.a.v.) kendine hediye getirilen bir gümüş yüzüğü Hz. Ebu Bekir’e (r.a) verip, ‘Ya Atik (2) bunu bir kuyumcuya götür de üzerine “LAİLAHE İLLALLAH’ lafzını kazsın’ buyurdu. Hz. Sıddık (R.a.) Allah’ın isminden peygamberin isminin ayrı ayrı olmasını layık görmediğinden kuyumcuya, “LAİLAHE İLLALLAH MUHAMMEDEN RESÜLULLAH” yazdırdı.
Cenabı Hak (c.c.), Hz. Cebrail’e, ‘Ebu Bekir benim ismimden Habibimin isminin ayrı olmasını reva görmeyince, ben de habibimin isminden Ebu Bekir’in isminin ayrı olmasını layık göremem’ buyurdular. Cebrail (a.s.) derhal yetişip, Hz. Bekir’in Hz. Peygambere götürmekte olduğu yüzüğün üzerine —Ebu Bekir farkına varmadan— onun ismini de kazdı.
Hz. Ebu Bekir yüzüğü götürüp verince, Hz. Muhammed (s.a.v.) yüzüğün inde "LAİLAHE İLLALLAH MUHAMMEDEN RESÜLULLAH, EBU BEKİR ES SIDDIK"
diye kazılmış olduğunu gördü. Bunun neden böyle uzun kazdığını düşünerek sebebini sordu. Hz. Ebu Bekir utancından cevap veremeyince Cebrail aleyhisselam hemen gelip “Ya Rasullallah, hak teala sana selam eder ve buyururki Ebu Bekir’in isminin yazıldığından haberi yoktur. Onu ben kazdırdım, Habibim bunun için üzülmesin. Zira Ebu Bekir (r.a.) benim habibimin isminin benim ismi şerifimden ayrı olmasını doğru görmedi, onun ismini de yazdırdı. Bende senin isminden EBU BEKİR’in isminin ayrı olmasını doğru görmedim ve senin isminin yanına Ebu Bekir’in ismini de ben yazdırdım.

Ey okuyucu kardeşim, Hz. Ebu Bekir’in ALLAH (c.c.)hun yanında ne kadar değer ve kıymeti olduğunu bu hakikattan anlamış bulunursun...

(2) (Atiyk kelimesi: Peygamber’in, “Kim cehennemden azad edilmiş bir kimse görmek isterse, Ebu Bekiri görsün” diye buyurmuş olmasındandır ki “Azad edilmiş” demektir.)

Hz. Muhammed (saV) Mescid’de Cebrail (a.s.) ile konuşurken, ashabı kiram
gelip peygamberimizi meşgul görünce, sessizce geçip yerlerine oturdular. Daha sonra Hz. Ebu Bekir (r.a.) geldiği vakit, Cebrail (a.s.) ayağa kalktı. Bunu gören Hz. Peygamber de, ayağa kalktı. Ashab tarafından bunun sebebi sorulunca: Fahri alem şöyle cevap verdiler: “Cebrail ayağa kalkınca, ben de hürmeten ayağa kalktım. Sonra sebebini Cebrail’den sordum. 0 da Hz. Ebur Bekir benim şeyhimdir, dedi. Bende neden şeyhin oluyor? dedim. 0 da: Hakk teala Adem (a,s.)ı yaratıp ona secde etmeyi meleklere emrettiği vakit, ben ondan üstünüm diye secde etmemeye niyet ederken, Hz. Ebu Bekir’in ruhu ansızın, kapısı açılan bir NUR kubbeden çıkıp üç kere “YA CEBRAİL, SECDE ET, MUHALEFET ETME” dedi ve arkama eliyle üç kere vurdu. Ve böylece Hz. Adem’e secde ettim. İblis, secde etmediği için koyuldu, lanetlendi. Ben ise saadete erdim. İşte bu sebeple Hz. EBU BEKİR bana ŞEYH oldu.” dedi.

* *

Bundan sonra Cebrail (as.), “Ya Resülullah, Hakk teala sana selam eder ve buyurur ki, Ebu Bekir kuluma benden selam edip kendisinden Razı olduğumu söylesin, ve o da benden razımıdır? sorsun’ dedi.
Hz. Resülullah (s.a.v.), Hz. Ebu Bekir (r.a.)a Allah’ın selam ve sualini söylediği vakit sıddık efendimiz, . inleyip ağlayarak, yakasını yırtarak “Ebu Bekir kimdir ki, Allah’ından razı olmasın. Ben Allah’ımdan Razıyım.” dedi.

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye