yazınızı okudum, bu hususta sizinle münazara etmek istiyorum; lakin vaktim kalmadı, çıkacağım.
kısa notum şu: düşünüyorsunuz, evet, bu bariz görünüyor...
ama
düşünmek, pratik fiil kıymetleri içinde en kolay harcanabilen değer olarak aslında tek başına yeterli olmuyor. düşünceyi yaşama adepte edebilmek için, 'yapmak' da yetmiyor aslında...
ondan önce 'hazmetmek' -tabiri caizse, amiyane, fikir işkembesinde bekletmek- gerekebiliyor. fikir işkembesinde fokurdayan fikrin, belki kokusu rahatsızlık verebilir; ama pişmişi gayet lezzetli olur onun
bu şu demek efendim:
bu hususlarda birbirimize ikramlarda bulunabiliriz diye düşünmüştüm.
sevgilerimle
