| güzel bir reçete.
malzemenin bir eksiği var, müsaade ederseniz tamamlamak istiyorum:
fark etmediğini farketmeden bunların hiçbiri olmaz.
hani şu çok bilgiçliğimiz vardır ya, bir bize sökmemesi gerekirken aslında, maalesef en çok biz onun hegomonyasına gireriz.
herşeyi bilir endamımız, her problemi yenerim madem güçlüyüm edamız...
bir an bir sille gelir, tepetaklak atıverir bizi hayat ringinden maazallah.
bu sebeple insan kendini, gücünü, algısını, başını, sonunun, varlığını farketmediğini farketmeli ki, tevazu en çok kendine lazım... kafayı kaldırınca sarkıklı mağarada, bir sarkık tepeden bizi deler. eğile eğile geçmek lazım sakıklı bölgeleri.
yaşamın sarkıkları çoktur, nefesi sayılıdır. insan bazen bölüne bölüne yaşamayı öğrenebilmeli... bölündükçe azalmadan hem de... | 
