GİrİŞ Yap

Hak-dilaram · 30.10.2007, 16:11

Selamun aleykum, sevgili İNCİLER,

Sünnet-i Seniyyeyi hayatının her noktasında yaşamayı bir meleke haline getirmiş olan Alim bir muhterem Zatın evladı ile bir mecliste sohbetteydik, bize çocuk eğitimi konusunda çok kıymetli nasihatleri oldu. Ben de hassaten bu konuya çok önem verdiğimden bu nasihatleri sizlerle paylaşmak istedim, aklımda kaldığı kadarıyla aktarıyorum,h ata kusur olursa bu gafildendir...

" Babamız, imkanı oldukça, günaşırı, bize mutlaka hediye getirirdi. Bu bazen oyuncak bazen de çeşit çeşit çikolatalar olurdu, ama mutlaka alırdı, bilhassa cuma günleri bunu aksatmazdı, böylece biz de cumayı heyecanla beklerdik. Cuma günleri sadece bize değil mahallenin çocuklarına da çikolata şeker dağıtırdı. Bunun hikmetlerinden biri, cuma gününün mü'minin bayramı oluşunu bize aşılamak içindi. Her zaman da aldığı hediyeleri vermeye önce kız evladından başlardı.

Bize karşı her zaman çok cömertti, en yeni çıkan oyuncakları alırdı, canımız çeken birşeyden bizi asla mahrum etmezdi ta ki başkasında görüp de içimizde eziklik ya da hased gelişmesini önlemek için. Ama asla israfa da yöneltmezdi.

Bizi ödüllendirmek suretiyle dua ve sureleri ezberlemeye teşvik ederdi,sadece bizi değil, mahalledeki komşu çocuklarını da bu şekilde teşvik ederek her seferinde o zaman için büyük meblağ olan para ödülleriyle mahalle çocuklarının dahi öğrenmesini sağlardı.

Biz bütün kardeşler, daha okula başlamadan annemizden Kur'an okumayı öğrendik.

Abimiz yedi yaşına girdikten sonra asla pijama kıyafetiyle onu görmedik, her zaman edeb içinde yetiştik,edeb kurallarına uyduk.

Asla kırılan cam, ya da eşya için dayak yemedik. Babamız bizi hiç dövmemiştir,ama bir bakışı ile bizi ikaz ederdi, hatamızı anlardık. Ramazan da hepimiz oruç tutardık, babamız iftar zamanı yaklaşınca vakti kolayca geçirelim diye bizi dolaşmaya götürürdü, iftar zamanı olunca annemizin hazırladığı yemekleri afiyetle yerdik.

Daima şefkat ve merhametle bizi terbiye etmiştir, İslama uymayan hususlarda ise asla taviz görmedik. kıyafet konusunda annemiz son derece hassas davranırdı, buna rağmen babamız kız evladını uyaracağı hususlarda direk olarak söylemez, utanıp sıkılırız diye, annemize söyler annemiz bize aktarırdı.

Hava müsait olduğu mevsimlerde sık sık pikniğe açık havaya giderdik, evliyanın türbelerini ziyarete giderdik.

Annemiz bize sık sık evliyanın menkıbelerini anlatır, böylece evliyaya olan muhabbetimizin hürmetimizin gelişmesine ve onların ahlakı ile ahlaklanmamıza vesile olurdu.

Gerek babamız gerek annemiz bilfiil şeriatı yaşayarak bize her zaman lisan-ı hal ile örnek olmuşlardır.

..............
..........................
...................................
Bu kıymetli nasihatlerden şu an aklıma gelenler bunlar,istifade etmeniz ümidiyle,gönülden selamlar, hürmetler Efendim.

ahir zaman

devamı için:

http://groups.yahoo.com/group/inciler/message/1420

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye