| Ben de bir zaman dişünmüştüm...kendimi en enerjik, en gayretli ne zamanlar hissediyorum diye..
Sevdiğim kimselerin misafirliğe gelecekleri zaman olduğuna karar verdim...
Çünki o zaman yorgunluk, usanma gibi duygular hiç aklıma gelmiyor, olanca gücümle işleri bitirmek için çalışıyordum..
Ve namaz kılacağım zaman sanki misafir karşılayacakmışım gibi davranmaya karar verdim.
Çok sevdiğim bir hocamın hala kulağımda çınlayan şu sözlerinin de bunda tesiri var tabii...
"Dünya işleri için namazlarınızı ihmal etmeyin..bir misafir gelse, namazlar gecikir, yalan yanlış, alel acele kılınır, bel ki de Allah korusun kazaya kalır..". | 
