GİrİŞ Yap

beyza · 01.12.2007, 08:05

Peygamberimiz Aleyhissalâtu Vesselam her an evimize gelecekmiş gibi veya Rabbi’mizin her daim bizi gördüğünü, ölümün çok yakınımızda olduğunu düşünerek yaşamak zor elbette; ama bu bilince sahip olmaya çalışmak da mü’min olmanın bir gereği.

Etrafımızda bu gerilimle yaşayan insanların var olduğunu görünce, imkansız olmadığını daha iyi anlıyoruz. İkitelli’de hayatlarını fakir ailelere ve öğrencilere yardım etmeye adayan Mustafa_Sakine Şahin çifti ve çocukları Mehmet, Bilal ve Betül, evlerinde her an Peygamber Efendimiz Aleyhissalâtu Vesselam gelecekmiş gibi yaşıyorlar.

Aleyhissalâtu Vesselam Efendimiz’den bahsederken “Güllerin Efendisi” diye bahseden aile fertleri, evlerine aldıkları tüm eşyaları da gül desenli olanlarından seçiyorlar. Hatta anaokuluna giden Betül bile ‘Güllerin Efendisi’nin tokalarından’ olsun diyerek güllü toka ısmarlıyor pazardan.

Mustafa Bey ve Sakine Hanım’ın Peygamber sevgisi okudukları kitaplar ve dinledikleri vaazlarla güçlenmiş. Çocukları da her an O’ndan bahsedilen bir evde büyümüşler.

Bugün birçok evde futbol maçları ve yerli diziler tüm sohbetlere hakim olmuşken, bu ailedeki sohbetlerin konusu Peygamberimiz Aleyhissalâtu Vesselam’ın kişiliği, nasıl bir hayat yaşadığı, Aleyhissalâtu Vesselam Efendimizin mubarek arkadaşlarının (ALLAH onlardan razı olsun) hayatları ve onlara benzemek için nasıl yaşamak gerektiği üzerine.

Çocuklar aralarında dua etme ve kitap okuma yarışı yapıyorlar. Sakine Hanım, bir gün arkadaşları ve komşularıyla yine Prygamber Efendimiz Aleyhissalâtu Vesselam’ın hayatı üzerine sohbet ederken, akşam niyet ederek seccade serip bırakırsa, gece Efendimiz Aleyhissalâtu Vesselam’ın o eve gelip namaz kılacağını duydu.

Ertesi günü çocuklarıyla birlikte efendimiz Aleyhissalâtu Vesselam evlerine gelecekmiş gibi geçirdiler. Evi temizleyip düzenlediler. Kitaplığın da bulunduğu odaya vazo içinde bir gül koydular. Akşam yemeğinde sofralarında fazla bir kişilik yer ayırıp en güzel tabak ve kaşığı oraya yerleştirdiler. Hep birlikte kitaplarını okuyup, namaz kılıp yattılar.

Sakine hanım, yatmadan önce gül koydukları odaya bir seccade serdi. Sabah namazı vakti bir kapı sesiyle uyandı. Seccade serdiği odanın kapısının açılıp kapandığını hissedince beklediği misafirin geldiğini düşündü. Heyecanla eşini ve çocuklarını kaldırdı ve hep birlikte sabah namazınlarını kıldılar.
Sakine hanım, bu olayı pek kimseye anlatmadı; ama o günden sonra her gün bir gül alıp aynı yere koydu, seccadesini de sermeye devam etti.

Zaman / Ailem Dergisi
__________________

KENDİM YAPAMADIM,ama O'nu yaşamaya çalışanlarıda hayranlıkla izliyorum,ama ben kendi nefsime......

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye