| Can üstazım bir gün bize dediki: şuanda herkes gönlüne geleni şiir olarak yazsın. Ve kendisi Peygamber aleyhisselama şu şiiri yazdı,
DOSTUMLA ÖVERİM SÖZÜMÜ
öVMEYE O MUHTAÇ DEĞİL,
O'NU BULAN HERŞEY BULUR
BİLMEZSE HİÇ İNSAN DEĞİL
KURBAN OLUR HER CAN ANA
FERYAT EDER HER RUH ANA
İSMİ KAFİ OLURANCAK
BİLMEZSE HİÇ AŞIK DEĞİL
Orada bulunanlardan birisi de,
Aşk istedim, meşk oldu
Ev istedim, köşk oldu
Kaçtıkça bana dost oldu
Dünya bana, dünya bana
Bir başka kardeşimizde Üstaz için,
Şarktan garbe bir güneş doğdu
Mü'minlerin kalbini ilhama boğdu
Yılanların kafasını kopardı kovdu
Hazrolu şahım, benim gönlümü ovdu
Şahı Hazro! edepsizlerin üstüne doğdu
Sen edepsizsin demeden, herkesi Nur'a boğdu
Edepsizliğinde inat edenleri kalbinden kovdu
Bakışlarıyla mest etti, benim gönlümü oğdu
Başka kardeşlerimiz de vardı ancak onların şiirlerini hatırlayamadım. |