GİrİŞ Yap

Hak-dilaram · 06.12.2007, 20:17

masum medeni hoş geldin kardeşim.

ısparta'dayız...

tashih ile vazifelendiğimiz bir zamanlar... üstaz'ın kütüphanesi eski yerinde... alttan zile basıldı. aşağı indim kapıyı açtım. oldukça yaşlı yürümekte zorlanan bir pir i fani...koluna girdim ve o dik basamakları oldukça zorlanarak çıktı. o an içimden, 'çok eziyet oldu bu amcaya' hissi geçti. üstaz henüz teşrif etmemişlerdi. amca, otururken de çok zorlandı.

bir müddet sonra, üstaz göründü odanın kapısından. o, yürümekte, oturmakta zorlanan amcam, genç bir askerin çevikliği ile birden ayağa fırladı!

şok durumdayım! çok şaşırdım! biraz önceki halini gördüm ya, gözlerime inanamadım...

üstaz, onu tebessümle ağırladı ve kütüphane tarafına geçtiler. kapıyı kapatmadılar. ben de izlemeye koyuldum onları...yanılmıyorsam oruç idi ikisi de çay v.s istemediler...

enteresan olan ilk gördüğüm o ani kalkış değilmiş meğerse, bakın neler oldu:

karşılıklı oturuyorlar. ikisi de diz çökmüş halde ve elleri dizlerinde, dizleri birbirine değiyor ve yarım saat ne üstaz konuştu, ne de amca!

birbirlerine arada nazar edip, tebessüm ediyorlar, o kadar!

yarım saat sonra amca, kalkmak için teşebbüs etti, üstaz, koluna girdi yardım etmek için ayağa kalkmasına, biz de fırladık yerimizden ve amca ayaklandı. üstaz bana: 'uğurla!' dedi. amcaya aşağıya kadar eşlik ettim. amca, yine o amca... binbir güçlükle adım atan amca!

aşağıda bir araba bekliyordu onu. arabaya binerken, bana baktı ve 'Allah razı olsun evladım' dedi ve arabaya bindi, gitti!

yukarı çıktığımda üstaz kütüphanede çalışmaya başlamıştı. bana bir ara yöneldi ve: ' o kimdi tanıyor musun?' dedi. 'hayır, efendim! tanımıyorum' dedim.

'ekmel ul ulema bediüzzaman rahimehullah'ın has talebelerindendir. duasını alsaydın' dedi.

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye