MafraK'ın sorusunu okuyunca şu geldi benim aklıma da
Bir film izlemiştim; kurgu ilerliyor ve çocuğun dokunduğu her şey altın oluyor; çocuk ilk zamanlar öyle mutlu ki, zenginleşiyor ve istediği her şeyi alabilecek güce sahip. Lakin daha sonra; oyuncakçıdan en çok istediği oyuncağı alıyor, dokunmasıyla bir altına dönüyor oyuncak. En sevdiği arkadaşına yanlışlıkla bir dokunuyor, o da altın. O an zaten ha taş olmuş ha altın
Ve çocuk bu durumdan iyice harap düşmüşken; yanlışlıkla bir de babanesine dokunuyor ki; tek varlığı da altına dönüşüp yok oluyor
Bizde de hep, "her tuttuğun altın olsun derler"; bu filmi izledikten sonra; "aman teyze, aman, Allah korusun" der oldum
Ben de şu duayı etmeyi severim; bir ablamdan öğrenmiştim.
Allah, hakkında buyurduğu 'murad'lara seni ulaştırsın ve gönlünü de onlardan yana 'râzı' eylesin. amin.
Hayırlısı derken de; bir açıdan kainatın dengesiyle birlik içine girdiğimizi ve bu birlik içinde huzuru yakalayabileceğimizi düşünürüm
Çok hoş ve umman gibi geniş kelime...
Vesselam
