| ABDÜLHAMİD DÖNEMİNDE KİŞİ ÖZGÜRLÜKLERİ
Abdülhamid döneminde kişi Özgürlükleri Mecelle'de yazılı olmasından Öte bir anlam taşımamış, uygulamada büsbütün yok edilmiştir. Abdülhamid döneminde insanların yasak yayın okumak, ağzından bir iki söz kaçırmak ya da iki üç kişi bir yere toplanmaktan dolayı geceleri evleri basılarak yargılanmaksızın tutsak edilmesi ve sürgüne gönderilmesi bir genel kural durumuna girmiştir. Bunlardan arada tek tuk mahkemeye çıkarılanlar olursa da cezaya çarptırılmaları için yargıçlar çekilip baskıya uğratılmıştır. Olağanüstü divan-ı harb, savaş mahkemeleri kurularak, asker ve sivil yöneticilerle esnaf kesiminden bir çok kimseler gönüllü hafiyelerin jurnalları üzerine soruşturma yapılmaksızın savunmaları dahi alınmadan mahkum edilmiş ve kimilerinin işkenceden geçirildiği söylentileri yayılmıştır.Bir yerden kalkıp bir başka yere gitmek kişinin en doğal özgürlüğü olması gerekirken, ülke içinde bir kentten diğerine gitmek için geçiş belgesi (pasaport) sağlamak bir çok işlemlere bağlı kılındığı gibi, Avrupa ülkelerine gitmek için hiç kimseye pasaport verilmemesi gibi bir uygulama da yapılmıştır.Abdülhamid döneminde İstanbul'da hiç kimse kendini güvende göremezdi. Asılsız bir iftira üzerine gece evlerinden alınanlar ve korkudan kütüphaneler indeki kitapları yok edenler pek çoktur. | 
