GİrİŞ Yap

monaroza · 02.01.2008, 20:53

Madâ Vaktunnevm Ya Hatice!..

İlk vahiyden sonra yollarda kutlu Nebi..O'nu anlatıyor hep.

Herkese..

En yakınından başlayarak en uzaklara..

"Qûlû Lailahe illallah ve tuflihû" Laiheillallah deyin kurtulun!

Sokaklarda, panayırlarda, çarşıda-pazarda her mekan ve imkanda O'nu anlatıyor..

Ve arkasında amcası Ebu Leheb var hep; Hakikate kör Ebu Leheb!

Halbuki ne kadar da seviyordu Muhammed'i..Akikasını bile O yapmıştı halbuki..

Hep arkasında ve O, O'na çağırdıkça, nura çağırıdkça haykırıyor Ebu Leheb;

"İnanmayın sakın O'na! O bir sihirbazdır! O bir mecnundur. Ben amcasıyım O'nu herkesden daha iyi bilirim!"

Ve siyerin kaydettiği bin türlü eziyet..Kainatın sebebine yaratıldığı O en Sevgili'ye..

Ama hiç aldırmıyor O! Davasına kilitlenmiş..Aklı yüreği hep O'nunla meşgul..

Ve hiç uyumuyor..

Bir gün O'nu en en çok seveni Hadice yaklaşıyor yanına şefkatle ve;

" Yavaş.." diyor.." Yavaş ol biraz ne olur..Sen hiç uyumuyorsun"

Hüzünle bakıyor O, sevdiğinin gözlerine..Yılgınlık yok ama, umudla, iştiyakla;

"Madâ vaktunnevm Ya Hadice.."

-Artık uyku vakti geçti ya Hatice!

Yankılanıyor tâ ötelerden Şimdiye..

Şu asrın karanlıklarına;

"Madâ vaktunnevm Ya Hadice.."

"Madâ vaktunnevm.."

"Madâ vaktunnevm.."

"Madâ vaktunnevm.."

"Madâ vaktunnevm.."

"Madâ vaktunnevm ya Nas!.."

monaroza

İnşaAllah devam etmek istiyorum, ya nasib..

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye