Evet belki de hep "matem tutulmaz" dendiği için mi böyle oldu bizde?
Ya da onlarda, o küçüçük çocukların bile "acılıyım" diye içten gözyaşlarıyla ağlamaları biraz da ortamdaki, o toplu frekansların güçlü oluşundan mı yansıyor ki?
Bir kez bizim ev toplantılarından birinde çok güzel sesli bir arkadaş Kerbela ile ilgili çok içli bir ilahi söylemişti, baktım herkes ağlıyordu o duygu yoğunluğuyla..
Peki onlar, bu tip ortamlarda yaşadıkları o aşkı, amelde de uyguluyorlar mı ki? Mesela "Lebbeyk Ya Hüseyin" diye girdiler tüm gençler maşaAllah..Yolundalar mı O Peygamber'in can tanesinin? Baktım bayanlar çok güzel örtünmüşler hep..Diğer İslam Ülkelerinde de önderleri falan hep sarıklı, içten yaşıyorlar, söylemleri Kur'anî..Bizdekiler nasıl? Sayıları ne kadar acaba?
Bu konuda hiç bilgim yok, o yüzden soruyorum..
Daha çok soru var kafamda ama, bilemiyorum doğru olur mu burda
