| Namazın edepleri önem bakımından sünnetten de sonra gelen
meselelerdir. Bunlara "müstehab"da denilir. Yapılan bir isin en
sonunda tastamam yapılması, ufacık pürüzlere varıncaya kadâr
giderilip cılasının eksiksiz ve lekesiz yapılması gibidirler.
Bulunmamaları insana günah kazandırmaz ama, bulunmaları
sevabı artırır ve deyim yerinde ise insanın, sonunda "aferin"
ve "yıldızlı pekiyi" almasını sağlar. Böyle olan davranışların önemlileri şunlardır:
1. Namazda gözünü secde yerinden ayırmamak. (Rukû'da ayaklarının üstüne, oturuşta da
ellerinin doğrultusuna bakar).
2. Namazda esnerse, elinden geldiği kadar ağzını açmamak.
3. Başlangıç tekbirinde erkekler ellerini yenlerinden çıkarmak.
4. Elden geldiği kadar öksürmemek.
5. Cemaatle namazda "hayye'ale's-salâh" dendiğinde ayağa kalkmak.
6. "Kad kâmeti's-salâh" dendiğinde imam namaza başlamak, (ikamet bittikten sonra başlamasının daha güzel olacağını söyleyenler de vardır.)
__________________
Taş yeşermez, geçmiş olsada nevbahar
Toprak olda bak, nasıl güller açar
Taş gibi idin çok gönül kırdın! Yeter!
Toprak ol, üstünde hoş güller biter.
Hz. Mevlana | 
