| tabi ya...
hani dilenci gelse kapımıza ve bizim de hiç keyfimiz yok diyelim ki... vermek istemiyoruz birşey...
o ise eziliyor, büzülüyor: 'n'olur! Allah için!' diyor ve devam ediyorsa, en kötü ihtimal ile başımızdan savmak için üç kuruş beş kuruş birşey veririz.
bir kişi dua edeceği zaman EN KIYMETLİ'ye eğer nefsini kırıp, zillet ile, yalandan dahi olsa, tiyatro bile yapsa, O, benim dilenciyi boş döndürtmeyen halimin hesapsız fevkinde bana verecektir...
yeter ki nefsi kırıp, isteyelim...
istemesek ne kıymetimiz var da... |