| Şeref Üyesi (Konuyu Başlatan)
Üyelik tarihi: 30.08.2006
Mesajlar: 239
 Teşekkür etti: 39
Teşekkür aldı: 140 konuda 373 kere
| 
 Bir kadın, kocasına: "Kâfir olmak, seninle yaşamaktan daha gü*zeldir." derse; kâfir olur.
Bir kadın: "Şu işi yaparsam, kâfirim." derse; Şeyhu'l-îmâm Ebû Bekr Muhammed bin Fadl: "Bu kadın, kâfir olur; kocasından da boş olur." demiştir*
Kâdî'1-îmâm Aliyyü's-Sağdî: "Bu, bir ta'lıktır ve yemindir; küfür değildir." demiştir.
Bir kadın, kocasına, şayet: "Eğer, bundan sonra, bana, böyle cefâ edersen..." veya "...bana, şunu satın almazsan, elbette kâfir olurum." derse; o anda, kâfir olur. Füsûlü'l-Imâdiyye'de de böyledir.
Bir kimse: "Ben, mecûsi idim. Sadece, temsil yoluyla müslüman' oldum; halbuki inanmıyorum." derse; küfrüne hükmolunur.
Bu kavil, Şemsü'l-Eimme Halvânî'nindir.
Bir kimse, bir insana, selâm secdesi yaptığı zaman kâfir olmaz. Sîrâciyye'de de böyledir.
Hızâne'de şöyle zikredilmiştir:
Bir müslüman, diğerine: "ALLAH, imanını soysun." der; diğeri de: "Âmin" derse; ikisi de kâfir olur.
Bir kimse, kendisine eziyet eden şahsa: "Ben müslîumanim; bana eziyet etme." deyince; o şahıs: "İster, müslüman ol; istersen, kâfir ol." dese; kâfir olur.
Keza, bir şahıs: "Sen, kâfir olsan; bana ne zararı vardır." dese; bu söz, küfrü gerektirir. Tatarfaâniyye'de de böyledir.
Bir kâfir, müslüman olunca; insanlar ona birşeyler verseler; bir müslüman da: "Ne olurdu, ben de, kâfir olsaydım; sonra da, müslüman olsaydım da, insanlar bana da, bir şeyler verseydi." dese; veya bunu, kalbinden temenni eylese; bu şahıs kâfir olur.
Bu, bazı âlimlerden nakledilmiştir:
Bir kimse, ALLAHu Teâlâ'nm, içkiyi yasak etmemiş olmasını, temenni etmiş olsa; kâfir olmaz.
Ancak, zulmün, zinanın, haksız yere adam öldürmenin haram olmamasını temennî etmiş olsa, gerçekten kâfir olur. Çünkü, bunlar, aslında da, helâl değildir.
Bunun üzerine, bacı ile kardeş arasında, nikâhın haram olmamasını temennî etmiş olsa; kâfir olmaz. Çünkü, o, ibtidâi halde, helâl idi.
Hasılı, önceden helâl iken; sonradan haram olan bir şeyin, haram olmamasını temennî etmek küfür olmaz.
Bîr müslüman, tavlı, şişman bir hıristiyan kadını görünce, onunla evlenebilmesi için, kendisinin de, Hıristiyan olmasını temennî etmiş olsa; kâfir olur.-Muhıyt'te de böyledir.
Bir kimse, niza ettiği bir kadına "Bir günde, çamurdan, senin gibi, on tanesini yaparım." dese; veya "çamurdan" demese de, o sözü ile, bir yaratılış kasdetse; kâfir olur.
Şayet, bu sözü ile, o şahsın zayıflığını kasdediyorsa; kâfir olmaz.
Zamanımızda (hicrî 11. asır), bu gibi mes'eleler, çok vâki oluyor. Rastaklılardan, her hangi biri: "Bu ağacı, ben yarattım." diyor.
MüftÜer ise: "Gerçekten, bu şahıs kâfir olmaz. Çünkü, bu yerin insan*ları, "yaratmak" kelimesi ile "dikmek" mânasını kasdediyorlar." cevabını verdiler.
Ancak, böyle diyen bir kimse, hakikaten yaratmayı kasdederse; kâfir olur.
Bir kimse: "Köleler gibi çalışıyor; hürîer gibi yiyoruz." derse; bu söz, bir hatâdır.
Bu söz, rızkı, kazancından bilen kimsenin sözüdür.
Bir kimse: "Filân durduğu müddetçe (veya şu zirâatciler durduğu müddetçe) rızkım, noksanlaşmaz." derse; bazı âlimler: "Bu söz, kü*fürdür." bazıları ise: ".;. küfür olmasından korkulur." demişlerdir.
Bir kimse: Fakirlik, kötü şanstır." dese; bu, büyük bir hatâdır. Bir kimse, başkasına: "Bir secde ALLAH için; bir secde de, benim için yap." dese; "böyle söyleyen, kâfir olmaz." denilmiştir.
Hâkim Ebû Bekr'e soruldu:
— Satranç oynayan bir şahsa, karısı: "Satranç oynama; ben âlim*lerden işittim; onlar: ' 'Her kim satranç oynarsa, o, ALLAHm düşmanıdır." diyorlardı." der; kocası da, —farsca—: "Farzet.ki, ben, ALLAHm düşmanıyım; ben oynamadan sabredemem." derse; durum ne olur?
İmâm, bu suâli sorana, şöyle dedi:
— Bu, zor bir iştir. Âlimlerimize göre, uygun olan, o şahsın, nikâhını tazelemesidir.
Başka, âlimler de: "—O şahıs,— bu sözle, kâfir olmaz." demişlerdir.
Abdu'î-Kerîm*den soruldu:
— Bir kavimle, nizâlaşan bir kimse: "Ben, on mecûsîden daha zâlimim." veya "Ben, on mecûsîden, daha kötüyüm." dese; durum ne olur?
O, şu cevabı verdi:
— Kâfir olmuş olmaz. Tevbe ve istiğfar etmesi gerekir.
Bir kimseye: "Sen, mescidin ta'miri için, bir dirhem mi vermek istersin; yoksa, mescidde, namaz kılmak için hazır olmak mı istersin?" diye sorulunca, o: "Ben, ne mescide giderim; ne de, bir dirhem veririm. Benim, mescidde ne işim var?" der ve bu sözünde İsrar ederse; bu kimse, kâfir olmaz; lâkin, ta'zir olunur. Muhıyt'te de böyledir.
Bir kimse; ayın etrafındaki dâireyi görünce; gaybı bildiğini iddia ederek: "Yağmur yağacak.*' dese; bu sözü sebebiyle kâfir olur. Fûsûlü'l-Imâdiyye'de de böyledir. |
