Bir kutup ayısı annesine sokulur ve sorar:
-Anne senin ennen de kutup ayısı mıydı?
-evet yavrucuğum.
-peki onun annesi?
-evet yavrucuğum.
-peki anne,babamın babası ve ennesi de kutup ayısı mıydı?
-evet yavrum.
-peki onların annesi ve babası da mı?
-evet yavrum.Nedir bu merak,niye soruyorsun?Bizim sülalemiz binlerce yıldır kutup ayısıdır.
Yavru kutup ayısı biraz daha sokulur annesine ve der ki:
-Ama anne,üşüyorum!
üşüyoruz ve sebepsiz sanıyoruz üşümelerimizi.hatta topluca üşüyoruz.birbirimize sıkı sıkı sarılıp,kenetlenip ısıtmıyoruz birbirimizi.ya vaktimiz yok ya da sırası değil şimdi sarılmanın.şikayetler,itirazlar,eleştirmeler çok.hem üşüdük hem oksijensiz kaldık.birlikte;yani,ben,sen,öteki...
dostsuz,selamsız kalınca Üşüyoruz.saçaksız,sığınaksız,şemsiyesiz kalıyoruz.İçimizi ısıtacak şeylerden uzaklaşıyoruz...
alttan ve üstten ısıtmalı apartmanlarımızda Hz.Ebubekir'in cömertliğinden bahsedip üşüyoruz.
selamı yaymakla emrolunduk ki üşümeyelim diye.Ama üşüyoruz.
Bir elin verdiğini öbür el gizleyecek ama biz teşhir ve reklam çağındayız.Melek değiliz,etkileniyoruz.
bu gidişle biz tüberküloz da oluruz.zatürree de... |