GİrİŞ Yap

Hak-dilaram · 17.03.2008, 20:37

ankara'da ramazan ayında ilk yapılan kitap fuarına katıldık, kocatepe camii avlusunda diyanet tarafından tertib edilmişti.

coşkulu bir heyecan ile her ziyaretçiye teker teker eserleri tanıtıyoruz.

fuar bitimine yakın üstaz'ı imza günü için davet ettik, bizi kırmadılar, ankara'ya teşrif ettiler.

altuğ'un evindeyiz yanılmıyorsam, bir kısa mola ile üstaz'ın sohbetine katılmak için biz de fuarı terk ile oradayız. üstaz, ordan, fuara intikal edecek.

ne oldu orada?

cemal hoca, bizi üstaz'a şikayet etmesin mi!

üstaz'ım! bunlar var ya bunlar! kız erkek farketmiyor bunlara! önlerine kim gelirse gayet hararetli bir şekilde eserleri takdim ediyorlar, çekinmeden konuşuyorlar!

buz gibi oldum!

ne diyor bu ya!

tabi siz cemal hoca'mı tanımıyorsunuz, gayet az konuşur üstaz'ın yanında pürdikkat onu takip eden, son derece ciddi, ağırbaşlı din görevlisi bir ağabeyimiz...

üstaz, bize yöneldi:

nasıl bari, faydası oluyor mu?

evet, efendim, gayet güzel oluyor ve luzumundan fazla da konuşmuyoruz! dedim.

üstaz: devam o halde! dedi.

cemal hoca, o ciddi, ağırbaşlı, az konuşan, ağır canlı cemal hoca

fuar'a ulaştığımızda ne yapsa yeridir?

eline aldı eserlerden birini

ve reyonun önünden geçen bir kız grubunun yolunu panter gibi kesti ve ateşli hararetli bir şekilde eseri takdim etmeye başladı

bizi şikayet eden cemal hoca gitti, onun yerine profesyonel, ağzı laf yapan, pratik, seri ve kestirmeden eseri tanıtan ve eserin alınmasına gayret eden cemal hoca geliverdi

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye