| anneme o kadar çok şey söylemek isterdim ama söyleyemem bilirimki her diyeceğim kelime onu üzer. bense onu üzmüş olmanın ağırlığı altında ona açılmış olmanın mutluluğunu bile yaşayamam. bilirim ki beni çok sever bende onu. söyleyememek belki de bu çok sevmenin sonucudur kimbilir? Sevgimizi dillendiririz o bana ben ona. ama benim ona demek istediklerim içime dairdir. gizlimde saklımda kuytumda köşemde kalbimde olanlar. ama bana benden daha çok yandığını bildiğimden ben açılmam... ilerde keşke deme ihtimali üzüyor beni... |