|
ayyy felaket bi durum ama ne gelir elden bebişlerimiz onlar...
akıllarınca yardım etmişler işte..
aklıma geldi,annem çalışan bi bayandı sabah 7 akşam 6 evdeydi..
bizde ablamla güya anneme yardım olsun diye hergün ev toplardık,ablam büyük olduğu için fena sayılmazdı ama ben resmen düzelticeğime daha berbat bi hale getirirmişim.
ortalıkta ne varsa dolaplara çekmecelere tepiştirir üstekilerini katlar koyardım (güya topladım)..
fazlalıkları kanepe somya altına...
off zavallı anneciğim kim bilir ne kadar sinir olurduda ses çıkarmazdı...
__________________
Bence hayatın toz pembe olmadığını kavramış, büyümekten vazgeçen,
büyümüşte küçülememiş,minik kuşluğa özlem duyanların rengi...
Çocuklukta ısrarın son direnişleri
|