| ben rüyama teşrif eden O'nun sünnetine kalbden bağlı ve bendesi olan zatın karşısında bile bakışlarımı kaldıramadım yerden... Gözlerimin kapaklarına kurşun dökülmüş gibi, mübarek bana "bak" diyene kadar olmadı cesaretim..
değil mi ki O Aleyhisselatü Vesselam'ın huzurunda olacağım...
Yahu eğer O canımı bile kurban verebileceğimin huzurunda olsam... zaten ne gam?
Derdim huurun varmak değil..
huzura varacak bendelik şerefinin sahibi olmak..
olur da bayram günü nasıl padişah huzura raiyyetindekileri kabul eder, aracısız..
o vakt o kalabalıkta bizi görsün diye için için umud ederdim herhal...
__________________ -DİPSOMAN- |