leys´isimli üyeden Alıntı  ben rüyama teşrif eden O'nun sünnetine kalbden bağlı ve bendesi olan zatın karşısında bile bakışlarımı kaldıramadım yerden... Gözlerimin kapaklarına kurşun dökülmüş gibi, mübarek bana "bak" diyene kadar olmadı cesaretim..
değil mi ki O Aleyhisselatü Vesselam'ın huzurunda olacağım...
Yahu eğer O canımı bile kurban verebileceğimin huzurunda olsam... zaten ne gam?
Derdim huurun varmak değil..
huzura varacak bendelik şerefinin sahibi olmak..
olur da bayram günü nasıl padişah huzura raiyyetindekileri kabul eder, aracısız..
o vakt o kalabalıkta bizi görsün diye için için umud ederdim herhal...
allah razı olsun kardeşim...
__________________
Bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan.
Özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur.
Bir ateş düşünün,
dumanı âh ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya…
Hayat bir mum alegorisidir hani, mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya…
Alev can ipliğini yakınca, acıdır ki, bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya… | 
