Bütün Zamanlarda İbret Alınabilecek
Zühd Örnekleri
Bu Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem!
Aişe radıyallahu anha diyor ki:
Ensardan bir kadın yanıma gelmisti. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin kaba yatağını gördü. Evine dönüp içi yün dolu bir yatak gönderdi. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem yanıma geldiğinde yatağı gördü. ‘Bu nedir?’ dedi. ‘Ensardan filanca kadın senin yatağını gördü de bana bunu gönderdi.’ dedim. ‘Onu geri gönder.’ dedi. Evimde kalmasını istedim, onu göndermedim. Üç defa bu uyarıyı bana yaptı. Sonra dedi ki: “Aişe! Ben dilesem
Allah dağları bana altın ve gümüş olarak akıtır.” Ben de yatağı geri gönderdim.
Ahmed, Zühd
Bu Da İlk Halifesi!
Aişe radıyallahu anha anlatıyor:
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem vefat ettiği zaman Ebu Bekir Halife olup Müslümanların başına geçti. Medine’nin mahallelerinden biri olan Sünh’te idi evi. Altı ay orada oturdu. Oradan yürüyerek Medine’ye gelirdi. Ara sıra da atına binerdi. Gelir namazları kıldırır, yatsıdan sonra da evine dönerdi. Onun gelmediği zamanlarda ise Ömer kıldırırdı. Cuma günleri, öğlen vaktinde evinde saçını sakalını düzeltir cumaya öyle gelirdi. Ticaretle meşgul oluyordu. Her gün çarşıya gider alış veriş yapardı. Biraz da koyunu vardı.
Bazen onları o güderdi. Sütü sağar mahallede satardı. Halife olduğu zaman, süt sattığı mahalleden bir kızcağız: ‘Artık mahallemizde süt satılmaz!’ dedi. Bu söz onun kulağına ulaştı. ‘Yemin olsun sütü satmaya devam edeceğim. Üzerime aldığım görevin beni değiştirmeyeceğini umuyorum.’ dedi. O kızcağıza da ‘Sütü köpüklü mü istersin, köpüksüz mü?’ diyerek takılırdı. Altı ay böyle yaşadı. Sonra Medine’ye yerleşti.
Ticaret yapması halinde hizmetinin aksayacağını söyledi. Kendisine bir maaş bağlandı. Ölüm anı yaklaşınca, o verilen maaştan kalanların maliyeye geri verilmesini emretti. Ona ait bir arazinin de aldığı maaşların bedeli olarak Müslümanlara vakfedilmesini istedi.
Evinde ne bulunduysa onlar, ölümünden sonra devlet malı olarak Ömer’e teslim edildi. O zaman Ömer dedi ki:
“Ah Ebu Bekir! Senden sonrakilerin işini zorlaştırdın.” İbni Sa’ 3/185