|
Sami Efendi Hazretleri, her nefesinin son nefesi olabilecegi düsüncesiyle daima abdestli bulunmaya ve abdest üstüne abdest almaya büyük itina gösterirdi. Nitekim muhasebesini tuttugu bir zatin tesbitine göre Efendi defterleri abdestli yazardi. Yazma isi bitince defterleri kaldirir, abdest alir, biraz Kur'ân okurdu. Az sonra ezan okununca bu sefer namaz için tekrar abdest alirlardi.
Mahmûd Sâmi Efendi hiç kimseye; "Bizden ders al, bizim sohbetimize katil, sakal birak, sarik sar, cübbe ve salvar giy." gibi emirler vermezdi. Dikkat çekecek, fitne uyandiracak hareketlerden kaçinirdi. "Bizim kapimiz, hak kapisidir. Nasîbi olan gelir. Hiç kimseyi zorlamayiniz." derdi.
Insanlarin kusurlarini yüzüne vurmaz, hatalarindan dolayi onlari azarlamaz ve hele nefsi için hiç kizmazdi. Kimseye kirilmaz, kimseden karsilik beklemezdi.Onlara örnek olmak suretiyle irsad etmeyi tercih ederlerdi.
Yakinlarindan Ali Hüsrevoglu diyor ki: “Sohbetleri kisa tutar ve sohbet edenleri de zaman zaman su sekilde ikaz ederdi: “Bir insanin bir defada dinleme takati kirk bes dakika olarak tespit edilmistir. Sözün bundan fazlasinin faydasi yoktur”
“Incinmemek incitmemekten daha zordur. Çünkü incitmemek eldedir. Ama incinmemek elde degildir.”derlerdi.
Hiç kimseye; "Sunu niye yaptiniz veya sunu niye yapmadiniz." demez, yeme, içme ve giyinme husûsunda; "Sunu alin yiyelim, bunu alin içelim, söyle olsun veya böyle olmasin." demezdi.
ALLAHA EMANET OLUN
|