Sonra Fatiha..
Fatiha dahil, mutlaka namazda okuduğumuz surelerin manalarına vakıf olmalı, bilinçle-duyarak okumalıyız..
Namazda Fatihayı okurken biz, Allah her ayet bitiminde kuluna cevap verir-söyleşir onunla..Bu bilinçle okunmalı Fatiha.
Hatta Hz. Ömer radıyallahu anh, Fatiha’yı namazda uzun aralıklarla dura dura okurmuş ta, sormuşlar “Neden?” diye..O da ; “Rabbimin verdiği cevapları dinliyor, lezzetleniyorum” demiş..
Sonra ruku;
Şu bilinçle eğilmeli insan;
Ya Rabbi! Sadece Senin önünde eğiliyorum, boyun büküyorum..
Çünkü Sen en büyüksün! Bense en aciz, en zelil..
Sana muhtacım, Seni tesbih ediyorum, iki büklümüm huzurunda tüm hiçliğimle..
Her rukuda bunu mutlaka düşünmeli..
Doğrulduğunda ise Rabbinin onu duyduğunun bilinci ve sevinciyle şükürlerle kalkmalı..
Sonra secde..
Kulun Rabbine en yakın olduğu andır secde..
O Kudretin, o azametin karşısında hiçliğini hissetmek-benliğini SIFIRLAMAKtır!
“KUL ol ki SULTAN olasın!”
Duayı arttırmak gerek o yakınlıkta..
O’nu tesbihten sonra kişi, O’nunla söyleşmeli daim..
Sonra tahiyyat;
O’nu, Resul’u ve tüm müslümanları selamlama, dua ve şehadetle dirilmedir..
Mutlaka manasına ererek bilinçle okunmalı!
Sonra selam;
Sağ tarafa selam verirken; Oradaki meleği düşün ve de ki lisan-ı halinle;
“Şahid ol, bak O’nunlayım, O’na mutiyim”
Sola selam verirken de;
“Şahid ol ve sil öncemi, bak O’nunlayım”..
Amr Halid / İqra tv