|
Acıklı Bir Soru:
Sahabiler Neden Kendilerini Göstermediler?
Ashab-ı kiramın kardeşlik anlayışı dillere destandı. Birbirleri için can vermekten çekinmeyen bu insanlar, hem de Halifeleri öldürülürken evlerindeydiler. Öldüreceğini söyleyen eşkıya da haftalarca evini kuşatmıştı. Facia ‘Geldim.’ dediği halde neden gerekli tedbiri almadılar? On iki yıl önce de ikinci Halife’de aynı acı yaşanmıştı. O olay da bireysel değildi aslında.
Bu sorunun makul cevapları vardır:
1- Bu sonucu Halife bizzat kendisi hazırladı. Ona yardım etmek için gelenleri yeminli konuşmalarla Medine’de kılıç kullanmaktan nehyetti. Bu, onun kadere olan teslimiyetine, kendine olan güvenine işaret ettiği kadar ikinci önemli bir noktaya da işaret etmektedir. Eşkıya grubunun söz dinlemesi mümkün değildi. Medine’ye saygı diye bir şey de bilmiyorlardı. Bir tek kendisinin ölümüyle sonuçlanabilecek bir olayı, belki de yüzlerce sahabinin Medine gibi bir yerde ölmesiyle sonuçlanacak hale getirmekten çekinmiştir. Allah ondan razı olsun. Büyük düşündü. Samimi düşündü. Zor günde düşünülmesi gerekeni düşündü; ama korktuğundan beteri oldu. Ümmet asırlardır bağrındaki yarayı kapatamıyor.
2- Ashab-ı kiram gençleri savunma maksatlı olarak Halife’nin evine göndermişlerdi. Bil-hassa Ali bin Ebi Talib radıyallahu anh ciddi bir şekilde olayla ilgileniyordu. Hiç kimse, harem-i şerifte namaz kılan o eşkıyanın bir cinayete tevessül edebileceğini tahmin etmemişti. Olay basit bir isyan gibi görülmüştü. Hâlbuki büyük bir planın parçalarından biri infaz ediliyordu
__________________
“Yarısı Allah’ın, yarısı da dünyanın olacak şekilde
yarım kalple yaşayamam ben.”
|
