Allah razı olsun, ebu musab kardeşim. Ölümü hatırlamayı kolaylaştıran fiiler:
Ezan vaktine hazırlığımızı tamamlamak. Ezan vakti ezanı dinlemek. Ezandan sonra
ezan duası okumak. Namaza durmak. Birkaç gün böyle devam edince, ölümün
yanı başında olduğunu, belkide kıldığın son namaz olduğunu ve geciktirdiğin tak
dirde, bir daha namaza duramayacağını hem hissediyorsun. Hem de düşünüyor
sun. Bu konuda Rabiâtül Adeviye (r.anhüma) hazretlerinin bir menkıbesi vardı.
Yazarak çok net ifade edemeyeceğim. Hatırlayanlar vardır.
İkincisi namazı bitirdikten sonra; 3 veya 11 İhlâs 1 Fâtiha sûresi okuyup ölmüş
lerin ruhuna hediye eylemek, bir gün senin de o hediyelere muhtaç olacağın
günlerin geleceğini hatırlatıyor.
Kuru dindarlıktan, zannedersem niyetimizi düzeltmekle kurtulabiliriz. Yaptığımız
her işi Allah rızası için yapmaya çalışırsak, ev işlerinden dışarı işlerine, oturma
mızdan kalkmamıza kadar, tesbih ve dualarımızı bu yönde devam edebilirsek...
İnşaallah.
Bir de örnek olma meselesi var. Ben anlatmadan çok, yaşamanın etkili olduğuna
inananlardanım. Çünki hepimiz bir ölçüde biliyoruz. Uygulamıyoruz. Uygulamaya
nı uyardığın zaman, ters tepki alıyorsun. Yaşadığın hayattan ve yaptığın ibadet
ten huzur bulduğunu ve hayatının olumlu yönde değiştiğini görmek insanların
en büyük ihtiyacı.
Mutasyon kardeşim, kapalı bir kardeşimizsin. Ben de bir dönem babamın yanında
çalıştım. O zaman tesettürlü değildim. O zaman imkanım yoktu. Ama örtünmek
ve namahremden sakınmak ruhda ve gönülde başladığı zaman sorun kalmıyor.
İnsanlar sana saygı duyuyor. Allah yardım ediyor, işini kolaylaştırıyor.
Saygı ve Sevgilerimle... Allah'a Emanet Olun... Hayırlı Geceler... |