mor menekşe´isimli üyeden Alıntı

Sen öyle bir büyüsün ki içimde; Sanki anlatsam tılsımını yitirecek herşey. Sen hayatımda yaslanabildiğim etten tek dağımsın.
Sen olmasaydın nerde olurdum, nasıl olurdum bilmiyorum. Annem öyle çok cefa çektinki sen, gözlerimizin önünde içimiz dayanmadı çoğu zaman
Seninle ağladım gecelerce. Küçüktüm, aklım almıyordu. Büyüdükçe anladım herşeyi...

Evlatlarının içinde belki seni en çok üzen bendim annem! Ama inan bilinçli değildim. Hiçbirinde. Senin tek gözyşına yakardım oysaki dünyayı...

Sen, beni her düştüğümde kaldırdın ama ben sana tutunmadım. Hep ittim seni keşke KEŞKE KEŞKE YAPMSAYDIM
Ama oldu işte!
Bir kere bir gece senden uzaklarda yanına gelmek istemiştim ama yapamadım. Gelemedim. Annem sen aradığında da gel diyemedim. Korktum. Hayatımda ilk defa korku yaşadım
O gün 16 yaşındaydım ve o gece çok üşüdüm annem! O gece hiç olmasaydı annem! Keşke seni öyle perişan etmeseydim ama yapamadım. Dinlemedim seni annem. İşte aptal kafam almadı ozamanlar.

Aradan zaman geçti. Yine seni bıraktım bir sokak arkasında. Gözyaşları arasında, o günkü halin gitmez gözümden. O zaman seni dinleseydim, tutsaydım ellerinden ama kaderde var değil mi?

Seni sevdiğimi sana söyledim birçok kez ama layıkıyla oldumu bilmiyorum
Sana her baktığımda, koskocaman bir yürek tüm yaşananlara rağmen, yıkılmayan, evlatları için ayakta duran biri gördüm ben...
Sen hiç isyan etmedin ama çok acı çektin, bizim için nelere katlandın biliyorum ve inan düşündükçe kahroluyorum!Ama bu da senin kaderin anam, değişmiyorki! Elden gelmiyor birşey...

Sen beni 1 sene boyunca her gün, her gece dinledin ve ben her gece sana aynı şeyleri anlattım. Sen bıkmadan usanmadan dinledin sabırla...

Yani sen hep, benim Rabbimin özel görevlendirdiği meleğim olarak, yani ANNEM OLARAK HEP KOLLADIN BENİ

Onca yanlışa rağmen hiç yüz çevirmedin.
Şimdi sana layık, hayırlı bir evlat olmak için uğraşıyorum. Belki sen, beni yaptıklarımdan dolayı affettin ama "RABBİM? O AFFEDECEK Mİ ACABA"DEMİŞTİN BANA....

Şimdi bende kendime aynı soruyu soruyorum: Acaba Rabbim affedecek mi...............

Bazı geceler kokunu özlüyorum senin... Senin koynunda uyumak istiyorum ama şimdi benim koynumda uyuyan küçük bir melek var. Bende onun koruyucu meleğiyim. Annesiyim!

Utanıyorum sana sarılmaya bazen, büyüdüğüm için mi? Bilmiyorum. Fakat yerin öyle özel ki içimde; Kelimeler, sayfalar yetmez ifade edebilmeme.
Sen arkadaşım oldun bana... Herzaman Allah razı olsun! Ben anneannemin vefatından sonra hep aynı şeyi düşünüyorum: "Annemin, annesiyle, o kadar muhabbeti olmamasına rağmen, bu kadar yıkıldıysa, ben sensiz ne yaparım anam diyorum Allah hayırlı ömürler versin sana! Artık çilesiz günler versin sana... İki cihan saadeti nasip etsin inşallah! .......

Ben seni çokkkkkkk seviyorum anneciğim çokkkkkk!
Evlat ne demek biliyorum artık. Bende seninle aynı acıları paylaşıyorum. Evladımı koyuyorum. Seni çok daha iyi anlıyorum.
Bu gün namaz kılıyorsam, kuran okuyorsam, oruç tutuyorsam, Rabbimi tanıyorsam, adam olmaya gayret, Rabbime kul olamaya uğraşıyorsam, hepsi senin sayende. Sen kötü anne değilsin. Bunu unut tamam mı?

Biliyorum. Arada sırada düşünüyorsun bunu, hatta kendini suçluyorsun ama sen öğrettin bana kaderi. Bunları sen gösterdin. Sabırı senden öğrendim. Bir gün burda da olmasa, ahirette kazanabileceğimi, sen gösterdin bana. Sende sabrediceksin .....

Ben her zaman senin yanında olacağım. her zaman.... Taa ki canım çıkana kadar. Seni sevdiğimi asla unutma ve bana hakkını helal et anam!
Hakkın öyle büyük ki; Benim, senin için yapamaya çalıştıklarım var ya bunları asla ödeyemez annem!!!

Canımsın canım!!! Seni çok seviyorum anam benimmm............çokkkkk



kızın filiz.....