monaroza´isimli üyeden Alıntı

Lokman dedi ki: [/color][/size][/font]

“ Senin nimetler bağışlayan elinden o kadar rızıklandım ki utancımdan adeta iki kat olmuşumdur.

Ey marifet sahibi! Elinle sunduğun bir şeye “bu acıdır” demeğe utandım.

Çünkü vücudumun bütün cüzleri senin nimetlerinden meydana geldi.

Ben senin dânene, tuzağına gark olmuştum;

Bu kadarcık bir acıya dayanamaz, feryad edersem vücudumun bütün cüzleri hak ile yeksan olsun!

Şekerler bağışlayan elinin lezzeti bu karpuzdaki acılığı hiç bırakır mı?

Sevgiden bakırlar altın kesilir.

Sevgiden tortulu, bulanık sular arı duru bir hale gelir, sevgiden dertler şifa bulur.

Sevgiden ölü dirilir, sevgiden padişahlar kul olur.

Mesnevi’den

Geniş İçerik İçin;

http://www.webamca.com/Mesnevi.asp?MesneviID=37&Page=devam