GİrİŞ Yap

Ummu Seleme · 04.01.2007, 11:12

Zamana Yemin Olsun ki[14] O'nu Çok Seviyoruz

O ümmetini dünyada iken çok sevdiği gibi ahirette de çok sevecektir. Çünkü dünyada ümmetini O'nun kadar düşünen ikinci bir insan, ikinci bir peygamber yoktur. Sadece dünyada mı? Elbette ki hayır. Dünyada ümmetini çok seven, hiçbir şeye feda etmeyen, bütün kıymetlerin üstünde kıymet veren zatın, ötede onları unutması hiç mümkün müdür? Evet O eşsiz Zat (sas) hayatını burada ümmetine adadığı gibi, ahirette de, peygamberlerin bile kendi derdine düşeceği anda "Ümmetî, ümmetî! Allah'ım, ümmetimi isterim ümmetimi!" [15] diyerek bizlere sahip çıkacaktır. O Muhammedü'l-emin sıfatıyla bilinen şanı yüce bir peygamberdir. Burada bu isme layık olan Zat elbette ki ötede de bu sıfatına yakışır bir tarzda ümmetine sahip çıkacaktır.

Karanlığı İle Ortalığı Bürüdüğü Zaman Geceye Yemin Olsun ki[16] O'nu Çok Seviyoruz

Çünkü biliyoruz ki o sadece bizi değil, bütün insanlara olduğu gibi yeryüzünde yaratılan bütün varlıkları muhabbetle seviyor ve onları da üstün bir şefkat anlayışıyla bağrına basıyordu. Hiç öyle olmasaydı keçisinin sütünü sağan bir sahabiyi gördüğünde, "Sağdığında yavrusu için de süt bırak."[17] diyerek keçinin yavrusunu keçiden daha fazla düşünür müydü? Düşünmezdi. Düşünmüş, demek ki bir keçi yavrusunun sütünü düşünecek kadar şefkatli olan bir büyük zat kendisine dayanıp güvenenleri de hiçbir zaman unutmayacaktır.

Evet, sevgi bir iddiadır, iddia da ise her zaman kolaydır. Zor olan bu iddiayı ispatlayabilmektir. Herkes sevdiğini iddia eder, oysa tarih iddia sahiplerini değil, bu iddialarını ispatlayanları hayırla yâd eder.

Onu sevmek: O'nu kayıtsız şartsız sevmek ve O'na gönül vermek, O'nun uğruna verilmesini gerekeni bir an bile şüphesiz verebilmektir. Ne mutlu O’nu hakkıyla tanıyıp, layıkıyla O’na uymaya çalışanlara.

Bütün Allah Dostları Şahit Seni Çok Seviyoruz

Çünkü: “Sen Yüce Yaratıcı’nın bütün kâinatlara eşi-menendi bulunmayan bir armağanısın; mesajın ve öğretilerin de O’nun emanetidir. Bunu böyle bilenler Seni her zaman canlarından aziz saydı ve ömür boyu Sana karşı hep medyuniyet solukladılar; solukladı ve vefalarının karşılığını da kat kat buldular.

Ne benim ne de başkalarının Senden af dilemeye yüzümüz yok; ama kereminin enginliğinde de hiç şüpheye düşmedik. Ufkumuzun karardığı, her yanı hazanın sardığı, yolların yıkılıp köprülerin harap olduğu durumlarda bile gözlerimiz izlerini takipten hiçbir zaman dûr olmadı. “Azîzim, rehberim, pîrim, efendim, şem’-i tâbânım / Ziya-i himmetimdir her iki âlemde devrânım / Benimle müttefiktir bu recâda cümle ihvanım.” (Ketencizâde) deyip Sana karşı vefa ve sadakatimizi seslendirmeye çalıştık. Eksiğimiz, kusurumuz hadsizdi; ama yine de Senin engin müsamahan yanında deryada damla kalırdı.”[18]

Öyle ise gel;

Kerem kıl, kesme Sultanım keremin bînevâlerden,
Keremkâne yakışır mı kerem kesmek gedâlerden!.. (M. Lütfî)

(alıntıdır...)

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye