| bırak biraz daha uyusun içindeki yabancı…
bırak biraz daha uyusun içindeki yabancı…
şehirde gidecek bir yerim kalmamıştı artık. sen sınırlarını aşmaya çalışırken sınırlar seni kendi içine kapatmış. her yer aynıdır. Hayal kırıklığının sesi bile… içindeki yabancının sesini susturamıyorsundur, bir türlü. çünkü hep ister o; hep korkar, hep yansır, yeni imkânlar için.
içindeki yabancıyı burada bırakıp uzaklara bir yerde bir başkası olmak mümkün müdür acaba? arzulamaktan ve sonra hep küçük düşmekten yorgun düşen bedenimde var olmaya çalışmak, acı vermeye başlamıştır artık. şehrin gözlerinden yorgun düşmüş bedenini, masum ve dingin bir bedenle değişmek mümkün müdür? oysa şehirde kimlikler ve bedenler birbirine karışmış durumdadır. her şey olmak isterken karanlık bir denizde, hiçbir şey olmuşsunuzdur.
bir an kalbin çok acır. bundan böyle hayatındaki her şeyin aynı olacağını düşünürsün. kaçtığın ve yine geri döndüğün yollara düşlerini bıraka bıraka yaşarsın. çünkü nereye gidersen git, elbet bir gün dönersin. gittiğin yerde seni kimse tanımaz; döndügün yerde de ya eksik sevilmişsindir yâda yanlış…
şehre daha çok var…
bırak biraz daha uyusun içindeki yabancı…!!! (alıntı)
__________________
''Ne görsem ötesinde hasret çektiğim diyar, kavuşmak nasıl olmaz mademki ayrılık var.'' N.F.Kısakürek
| 
