GİrİŞ Yap

dilerim · 17.07.2008, 22:39

Dünya bir okulsa ki en ağır hissim bu, şu an bulunduğum yer sınıfım olmalı.
Ne dersiniz?
Size sınıfımızdan bahsedeyim mi

siyahsancaktar · 17.07.2008, 22:41

Bahset tabi..
bekliyoruz

Almula · 17.07.2008, 22:44

dilerim´isimli üyeden Alıntı

Dünya bir okulsa ki en ağır hissim bu, şu an bulunduğum yer sınıfım olmalı.
Ne dersiniz?
Size sınıfımızdan bahsedeyim mi

Sorulur mu ?

monaroza · 17.07.2008, 23:10

Bekliyoruz

dilerim · 18.07.2008, 00:30

Bizim sınıf...

İş kolu toptancılık olan bir mağzayı parakendeye dönüştürecek, dikim atölyesi kurarak bu iş için gerekli finansmanı sağlayacaktık.

Yani her zamanki gibi işim öğretmek aslında...
İmalathane kurmak için malzemeler hazır, eleman kadrosunu kurmak benim vazifem.
Meslekten anlayanlar kendi işlerini yaptıkları için, etraf işini tam bilmeyen, fiyatlarla beraber kaliteyide düşüren küçük işletmelerle dolu.
Müşterilere işin kalitesini anlatabilmek için kalifiye eleman gerek ama yok...
İş görüşmelerinde konuştuklarım havada kalmasın diye geberesiye çalışıyorum.
Günde bir kaç iş yeri sahibi ile iletişim kurarken, aldığımız işlerin en güzel bir biçimde çıkmasını sağlamak için, eleman ilanına başvuran kişileri günlük denemelere alıyorum.
Olmadı gitti, beğenmedi gitti, beceremedi gitti, anlamadı gitti, sebat edemedi gitti..
İki kişiyi bir arada bulamadım gitti...
Burası geçmiş ti.

Şimdi ise patronla beraber sekiz öğrencim var...
O kadar ilginç ki sizinle paylaşmak istedim.
Tek tek anlatacağım öğrencilerimi inşaAllah!
Bir ortak yönleri var ki seçsem böyle isabet ettiremezdim.
Ey Rabbim! Bana ne öğretiyorsun? Ne anlatıyorsun? Anlarım İnşaAllah...

İkişer gün arayla işe başlayan Hasan ile kızların ikisi sofi imişler meğer.
Bu arada ikibuçuk aydır beraber çalıştığım en eski iş arkadaşımın da sofi olduğunu öğrenmedim mi? Hasan' ın hürmetine.

Bu sınıf Hasan merkezli evet.
Yemeklerde yarım türkçesiyle sohbetler etmesi..Bana ilginç ilginç sorular sorması. Bilgimi ölçmeye çalışması.
Gün aşırı oruçlu olması. Paydos dediğim halde elindeki işi bitirmeden gitmemesi...
Kulaklarının ağır işitmesine şükretmesi ve makinesinin başında salatlara zikirlerle dikiş dikmesi.
Yüreğim kafesinden uçmaya hazır kuş gibi kanatlanıyor...
Yarabbim bunlar ne güzel ikramlar böyle!

Gürcistan!dan gelen kocasını savaşta kaybetmiş Fatıma... Türkiyede evlendiği kocasını da bir yılda kaybeden Fatıma.
Laborantmış Gürcistan'da...
Yetim öksüz kimsesiz
Yarım türkçesi ile dertleşiyorum. Mekanımızı paylaşıyoruz.
Bana bakarken gözlerinden aldığım o ışıltı
---Ben var iyi çalışmak durayım. Yok beğenmedin, sakın zorlama kendini. Sen çok yoruluyor üzülüyor ben. Sana yük olmak istemiyor. Beceremiyor güzel. Daralıyor ben...

Bu bir sınıf günlüğüdür devam edecek

siyahsancaktar · 18.07.2008, 00:39

Çok güzel ablacım...
Devamını sabırla bekleyeceğiz....

azadeyim · 18.07.2008, 08:11

abla seni ve yaşadıklarını dinlemek ayrı bir keyif
yeni bir dünyanın kapısını aralar gibi hissettim
devamını merakla bekliyorum

dilerim · 18.07.2008, 12:51

Hasan' ın üç kız çocuğu varmış... Üçüde hasta.
Ondaki sorgusuz sualsiz teslimiyete imrenmekten kendimi alamıyorum.
Kelime dağarcığı kıt, algılama gücü kıt, ama o imanı ile kendini yer yüzünün en değerli varlığı hissetmiyor mu... Haklı evet! İmandan kıymetli hangi vasıf var ki?
Düşünsenize... Farklı bir ırktan olmanın ne üstünlük ne de alçaklık kompleksine sahip değil. Patronun kendinden üstün olduğunu düşünmüyor sırf işveren olduğu için.
Hele iş görüşmesinde ifade ettiği bir sıkıntısı vardı...
---Abla düzgün bir yerde çalışmak istiyorum. Para lazım ama imanı muhafaza etmek daha elzem. Konfeksiyonlarda bir sürü açıklık saçıklık... gözümün önünde bir sürü nahoş görüntüler... Tahammül edemiyorum ben...

Bir erkek ve iffetinin derdinde iş ararken... Çok sık rastladığım bir şey değil.
Bunu hep bayanlardan duymaya alışmıştım.

Daha o zaman anladım, Hasan bize biz de onala lazımız.
Bu gün Fatma ya zikir öğretiyor.
---Abla ütü yaparken ağzın boş durmasın. Allah Allah de her ütüyü sürdükçe. Sonra lailahe illallah...

Fatma onu henüz algılayamadı. Ben aralarını düzeltiyorum.

---Abla ölüm güzel mi?
Hasan beni imtihan ediyor
---Elbette güzeldir Hasan! Güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?

----Abla .....hoca sence nasıl biri?
----Hasan Rabbim hepsini razı olacağı kıvama getirsin. Bizim ne haddimize düşsün hocalara değer biçmek. Rableri ile araları hakkında yorumlarda bulunmak. Değil hoca... hiç kimsenin imanını ölçecek durumda değiliz.
Kendimizden emin miyiz ki?

Hasan başını kaşımaya başladı. Galiba bu cevabı beklemiyordu. Belki de kendinden emin olup olmadığını yokluyordu. Ama o iradesini teslim etmiş biri.
Bu değerlendirmeyi tabi ki üstadına bırakır...

Fatma ile türkçe derslerine başladık
Biraz bir şeyler okudum ona.
---Şimdi sen oku, dedim, okudu. Anlat ne anlatıyor dedim.
---Çoğusunu anlamıyor.
---Anlamadıklarının altını çiz konuşalım. Anlatırım ben.
---O seni çok meşgul etmek ben. Gündüz iş öğretmek, gece ders öğretmek. Sen ister bilgisayarda çalışmak. Ben istemez sana engel olmak...
---Ya ben sana yardımcı olmayı seviyorum. Tıpkı senin bana kahve yapmayı sevmen gibi... elbiselerimi ütülemeyi sevmen gibi...
Ben de sana bildiklerimi öğretmek isterim. Öğrenmek istemez misin?
---Sen var kafa çok çalışıyor. Ben senin gibi değil.
---Kim demiş? Baksana üniversite okumuşsun. Yabancı bir memlekette tek başına hayatını kazaıyorsun. Ben sizin memlekette olsam şaşar kalırım.
Sen uyum sağlamışsın. Hemde bir yıl gibi kısa bir sürede. Düşünsene bir yılda beim bildiklerimi sana öğrettiğimi? Ne güzel olur!
---Sahi bu yaşta öğrenebilir ben?
---Öğrendiklerine bak...
---Ama ben çok zorlandı. Evlendi türk adamla. Benden su ister, ben ona çatal getirir... Kızar bana, atar çatalı suratıma..

Dilnihad · 18.07.2008, 14:01

Bismillah...

Yüce Allah senden razı olsun. Allah hayrını arttırsın. Paylaştığın için de teşek

kür ederim. Ben de diğer kardeşlerim gibi takipteyim.

Sevgilerimle... Allah'a Emanetsin...

dilerim · 18.07.2008, 15:10

Bizim sınıftan canlı yayın
Çay saatindeyiz.
Bu gün dünkü kadar yorulmadım. Sabah Tuba'ya sarılıp:
---Yavrum be akşama kadar beşyüzkere ismimi çağırıyorsun. Sana cevap yetiştirmekten iş yapamıyorum. Başım kazan gibi kaynıyor. Bazı şeylerin akışını gözleyerek kavrayacaksınız. Her şey de sorulmaz ki...

Beni dinledi. Bir parça seslenmelerinden kurtuldum.
Aysel diktiği her kumaşın ipinin rengini bana soruyor
---Bakın kızlar kendi bilebileceğiniz şeyleri bana sorup beni boşa yorarsanız,gerçekten ihtiyacınız olduğunda size cevap verecek gücüm kalmıyor. Az özgür karar verin, cesur olun!

Emine işini yanlış dikti. Mazereti hazır:
---Sormaya çekindim

Hepsini toplayıp modellerin başına götürdüm.
---Bakın elinize verdiğim kumaşlar tesadüfen perde olmaz. Şunun adı fon perde. Bak üstü şurası, şu kadar cm den katlayıp pile ve düğme dikiyoruz...
Etek dediğim zaman işte en altını kastediyorum. Ve yan deyince işte yanları...
şöyle arasıra çıkın bakın bu modellere işte bunları dikiyoruz. Elinize aldığınız kumaş parçasını dikilmiş bitmiş perde olarak hayal edin. O zaman neresini basıl dikeceğinizi anlatmama gerek yok.

Brifing bitip atölyeye döndüğümüzde
---Abla herkesi öğrettin bana niye bişe anlatmadın?
Diyor Hasan...
---Sırası gelince sana da anlatırım Hasan. Bu gün senin için ihtiyaç hissetmedim.
Oysa o," Sen beceriyorsun dememi beklerdi
"Yok Hasan seni yağlamayacağım. Kendine güvenini yeterli buluyorum"

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye