bende köpekten korkarım ama o kadar çok korkmuyorum galiba çünkü yanından geçebiliyorum ama yine de tedirgin oluyorum bazıları öyle eğitiyorlar ki köpekler biz müslümanları gördüğü zaman üzerimize atlayacak oluyor hatta bir-kaç defa annemle birlikte yaşadık bir de tutmaya çalışacaklarına bir de utanmadan gülüyorlar Rabbim korusun zalimlerin zulmünden...amin
O´ndan hakkiyla korkmamaktan, huzuruna yüzü kara cikmaktan..
Dünyevî olarak; kalp kirmaktan, sevdiklerimin zarar görmesinden korkarim..
Bulundugum ülke de artan kundaklama olaylarindan dolayi bi ara yangin korkusu sarmisti..
Ama fobi halinde degildi elhamdulillah..
O var, problem yok..
Baska da suan aklima birsey gelmiyor..
Elhamdulillah siddetli bir fobim yok.
Konu dilara92 tarafından (03.04.2008 Saat 17:06 ) değiştirilmiştir..
sanırım piskolojikmen yapılan şeyler bunlar.
mesela ben iğne olmaktan korkmuyorum aksine tamda o anda gülme krizine giriyorum..
hatta çoğu zaman hemşireler penadur dokundu zannedip telaşlanıyorlar.. (ama öyle böyle gülme krizleri diil)... yanımda gelen arkadaş uyarıyor bişi yok devam edin devam edin diye...
dedim ya kesin piskolojik,20 günde bi iğne olmak zorunda olduğumdan heralde kendimi kandırıyorum galiba...
neyse fobi'me geliim..
bende inanılmaz bi şekilde sevdiklerimi kaybetme korkusu vardır...
sanki her an onları kaybedicekmişim gibi gelir ve telaşlanırım...
Ölüm varmış,korku varmış...Bu Dünya'nın sonu varmış...Bizim için dostluk başka,kalbimde sen yaşadıkça başarılar gelir geçer...Asaletin bize yeter...Deplasmanda sahada,ULTRASLAN HEP SİZİNLE!...
bir de tutmaya çalışacaklarına bir de utanmadan gülüyorlar
