GİrİŞ Yap

tamara · 23.03.2007, 20:03

23 MART USTAD BEDIUZZAMAN SAID NURSININ VEFAT YILDONUMU.......
VEFATININ 47 INCI YILINDA O BUYUK ALIMI RAHMETLE ANIYORUZ....RABBIM ONDAN EBEDI RAZI OLSUN...ESERLERINI OKUYUNCA AHIR ZAMANIN DEHSETLI KARANLIGINDA BIR NUR GIBI AYDINLATIYOR ....
RABBIM NURUN ISIGINI YAGMUR GIBI YAGDIRSIN UZERIMIZE KURANIN O GUZEL YOLUNDAN BIZLERI AYIRMASIN............

monaroza · 24.03.2007, 00:09

Amin, Allah rahmet eylesin..

- Bana ıztırab veren, dedi, yalnız İslâm'ın mâruz kaldığı tehlikelerdir.

Eskiden tehlikeler hariçten gelirdi; onun için mukavemet kolaydı. Şimdi tehlike içeriden geliyor. Kurt, gövdenin içine girdi. Şimdi, mukavemet güçleşti.

Korkarım ki cemiyetin bünyesi buna dayanamaz.. çünkü düşmanı sezmez. Can damarını koparan, kanını içen en büyük hasmını dost zanneder.

Cemiyetin basiret gözü böyle körleşirse, iman kalesi tehlikededir.

İşte benim ıztırabım, yegâne ıztırabım budur.

Yoksa şahsımın mâruz kaldığı zahmet ve meşakkatleri düşünmeğe bile vaktim yoktur. Keşke bunun bin misli meşakkate mâruz kalsam da îman kalesinin istikbali selâmette olsa!

Yüzbinlerce imanlı, talebeleriniz size âti için ümit ve teselli vermiyor mu?

- Evet, büsbütün ümitsiz değilim...

.................................................. ..........................................

Dünya, büyük bir mânevi buhran geçiriyor. Mânevi temelleri sarsılan garb cemiyeti içinde doğan bir hastalık, bir veba, bir taûn felâketi gittikçe yeryüzüne dağılıyor.

Bu müthiş sârî illete karşı İslâm cemiyeti ne gibi çarelerle karşı koyacak? Garbın çürümüş, kokmuş, tefessüh etmiş, bâtıl formülleriyle mi? Yoksa İslâm cemiyetinin ter ü taze iman esaslariyle mi?

Büyük kafaları gaflet içinde görüyorum. İman kalesini, küfrün çürük direkleri tutamaz, Onun için, ben yalnız iman üzerine mesaimi teksif etmiş bulunuyorum.

Risale-i Nur'u anlamıyorlar. Yahut anlamak istemiyorlar. Beni, skolâstik bataklığı içinde saplanmış bir medrese hocası zannediyorlar.

Ben, bütün müsbet ilimlerle, asr-ı hazır fen ve felsefesiyle meşgul oldum. Bu hususta en derin meseleleri hallettim. Hattâ bu hususta da bazı eserler te'lif eyledim. Fakat ben, öyle mantık oyunları bilmiyorum. Felsefe düzenbazlıklarına da kulak vermem. Ben, cemiyetin iç hayatını, mânevi varlığını, vicdan ve îmanını terennüm ediyorum. Yalnız Kur'an'ın tesis ettiği tevhid ve iman esası üzerinde işliyorum.. ki İslâm cemiyetinin ana direği budur. Bu sarsıldığı gün, cemiyet yoktur.

Bana, "Sen şuna buna niçin sataştın?" diyorlar. Farkında değilim. Karşımda müthiş bir yangın var. Alevleri göklere yükseliyor. İçinde evlâdım yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor. 0 yangını söndürmeğe, imanımı kurtarmağa koşuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemiş de ayağım ona çarpmış. Ne ehemmiyeti var? 0 müthiş yangın karşısında bu küçük hâdise bir kıymet ifade eder mi? Dar düşünceler! Dar görüşler!

Beni, nefsini kurtarmayı düşünen hodgâm bir adam mı zannediyorlar? Ben, cemiyetin imanını kurtarmak yolunda dünyamı da feda ettim, Ahiretimi de. Seksen küsür senelik bütün hayatımda dünya zevki namına bir şey bilmiyorum. Bütün ömrüm harb meydanlarında, esaret zindanlarında, yahut memleket hapishanelerinde, memleket mahkemelerinde geçti. Çekmediğim cefa, görmediğim eza kalmadı. Divan-ı harblerde, bir câni gibi muamele gördüm; bir serseri gibi memleket memleket sürgüne yollandım. Memleket zindanlarında aylarca ihtilâttan menedildim. Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere mâruz kaldım. Zaman oldu ki hayattan bin defa ziyade ölümü tercih ettim. Eğer dinim intihardan beni menetmeseydi, belki bugün Said topraklar altında çürümüş gitmişti

Sonra, ben cemiyetin iman selâmeti yolunda âhiretimi de feda ettim. Gözümde ne Cennet sevdası var, ne Cehennem korkusu.

Cemiyetin, yirmi beş milyon Türk cemiyetinin imanı namına bir Said değil, bin Said feda olsun. Kur'ân'ımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa Cenneti de istemem; orası da bana zindan olur.

Milletimizin imanını selâmette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmağa razıyım. Çünkü vücudum yanarken, gönlüm gül-gülistan olur.

NURDAN iNCiLER

Eyvah, aldandık!

Şu hayat-ı dünyeviyeyi sabit zannettik.

O zan sebebiyle bütün bütün zayi ettik.

Evet, şu güzerân-ı hayat bir uykudur;

bir rüya gibi geçti.

Şu temelsiz ömür dahi;

bir rüzgâr gibi uçar, gider.

Hazırlanınız!..

Başka, daimî bir memlekete gideceksiniz.

Öyle bir memleket ki, bu memleket ona nisbeten bir zindan hükmündedir.

Fâniyim, fâni olanı istemem.

Âcizim, âciz olanı istemem.

Ruhumu Rahmân’a teslim eyledim;

gayr istemem.

İsterim, fakat bir yâr-ı bâki isterim.

Zerreyim, fakat bir şems-i sermed isterim.

Hiç ender hiçim, fakat bu mevcudatı umumen isterim.

Allah'ı, tanımayanın dünya dolusu bela başında vardır.

Allah'ı, tanıyanın dünyası nurla ve mânevi sururla doludur.

tamara · 24.03.2007, 00:55

hak razı olsun monoroza harıka bır anma oldu bugun ıcın arastırma nıtelgındekı bu guzel mesajın ıcın sonsuz tesekkurler....
yuregın dert gormesın arkadasım...
selam ve duayla.......

monaroza · 24.03.2007, 01:06

Senden de olsun

24.03.2007, 07:35

Allah rahmet eylesin..

Eyvah, aldandık!

Şu hayat-ı dünyeviyeyi sabit zannettik.

O zan sebebiyle bütün bütün zayi ettik.

Evet, şu güzerân-ı hayat bir uykudur;

bir rüya gibi geçti.

Şu temelsiz ömür dahi;

bir rüzgâr gibi uçar, gider.

monaroza · 24.03.2007, 09:08

Risale-i Nur kalpleri aydınlatır

Hekimoğlu İsmail

1954 senesinde Babaeski'de memurdum. Hikmet Polat, beni ziyarete geldi. Bana bir kitaptan bölüm okudu.

Hiçbir şey anlamadım.

Dedim ki; "Bu kitap nedir?"

Dedi ki: "Bu kitap Musa Aleyhisselam'ın kitabıdır."

Kapağını gösterdi; Asa-yı Musa...

O konu orada kapandı.

Sonra Eşref Edip'in yazdığı Risale-i Nur'larla alakalı kitabı elime geçti. Okudum; fakat yine fazla bir şey anlamadım. Sırf kültürümü geliştirmek için Osmanlıca öğrendim. Kur'an-ı Kerim öğrenmeye çalıştım. Risale-i Nur'larla böyle tanıştım.

Bediüzzaman'ı ilk Emirdağ'da gördüm. Ziyaret yasaktı, kitap götürmüştüm. Bir evde oturuyordu. Çok fakir bir evdi...

Üstad, tahta bir sandalyede oturuyordu. Şöyle buyurdu:

"Günah-ı kebairi terk, sünnet-i seniyyeye ittiba, namazı erkanıyla kılmak, sonundaki tesbihatı çekmek."

Hayatıma, bu tembihe göre yön vermeye çalıştım.

Risale-i Nur'ları okumak yazmak yasaktı. Bu yasağa isyan ettim. "Ben Risale-i Nur'ları dağıtacağım!" dedim.

Kim Risale-i Nur isterse evine kadar götürüp teslim ederdim.

Ben hapis yatmayı tehlike kabul etmiyordum. "Batıl bir dava için hapse girenler varken, hak dava için ben neden hapse girmeyeyim?" diyordum.

İçinde yaşadığım toplumu beğenmiyordum. 'Daha iyi bir seviyede yaşamalıyım' diyordum. Daha iyi bir seviye derken, çalışmalarımızda maddi bir kazanç yoktu.

Mânen hoşuma gidiyordu. Nezaretler, tevkifler, sürgünler birbirini takip ediyordu. Artık ben, bir mücadele adamı olmuştum. Yaşamanın tadı çıkıyordu. O hayat anlatılamaz. Şimdi o hayatı özlüyorum...

İslamiyet kıyamete kadar devam edecektir. İslamiyet, insanla devam edecektir. Bu sebepten Allah, bazı kullarına İslam'a hizmet imkânı vermiştir. Bediüzzaman'a da Allah, İslam'a hizmet fırsatı vermiştir. Dolayısıyla ondaki harika haller kendisinden değil, Allah'ın lûtfu iledir.

O, her şeyiyle bizden farklıydı. Çok az yerdi. Paraya, mala, eve ihtiyacı yoktu. Dağın başında bir ay kalırdı.

Ben aynı yere gündüz vakti çıkıp oturdum. Öyle bir yalnızlık vardı ki, ürperdim aşağı indim...

Gündüz vakti çıkamadığım bir yerde o, gece rahatlıkla kalabiliyor. Bu harika haller, Allah'ın bir lûtfudur.

Risale-i Nur'ları anlamak zordur. Fakat nasıl oluyor da dünyanın her tarafında risaleler okunabiliyor? Okunan risaleleri yediden yetmişe herkes dinler. "Beşikten mezara kadar ilim tahsil ediniz." emrini dinlerler.

Bana soruyorlar: "Risale-i Nur'a nasıl hizmet edebiliriz?"

Risale-i Nur'a hizmet, onları okumakla mümkündür.

İngilizce öğrenenler, dünya ve ahiret saadeti için Osmanlıca da öğrenmeliler.

Zübeyir Gündüzalp diyor ki:

"Dünyada huzur ve rahat mı arıyorsunuz? Ukbada saadet mi istiyorsunuz? Risale-i Nur okuyunuz. İslam'ın ve hakikatin zevkini tatmak, sürurla yaşamak ihtiyacını mı hissediyorsunuz? Müjdeler olsun sana ey kardeş! İşte sana Risale-i Nur! O son derece canlı, son derece mücahit ve son derece heyecanlı bir ruha maliktir."

Üstad'ımın mekânı cennet olsun...

http://www.zaman.com.tr/webapp-tr/ya...?yazino=518227

emir_ali · 26.03.2007, 18:18

Allah rahmet eylesin

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye