Zaman kendi nefsinden ziyade başkasının imanını kurtarmasına yardım etmek için infak edilir. Bu yolda gayret sarfetmek, ilim tahsil etmek, insanların derdleriyle dertlenmek, Şimdilerin tabiriyle empati, hakiki tabiriyle tefaniyi ruhunda mezcetmek.
Zaman kendi nefsinden ziyade başkasının imanını kurtarmasına yardım etmek için infak edilir.
burayı mimlememe izin ver kardeş..
Birinci Söz'ün mebdeinde der bilirsin;
"Ey kardeş! Benden birkaç nasihat istedin. Sen bir asker olduğun için, askerlik temsilâtiyle, sekiz hikâyecikler ile birkaç hakikati nefsimle beraber dinle. Çünkü, ben nefsimi herkesten ziyâde nasihate muhtaç görüyorum. Vaktiyle sekiz âyetten istifade ettiğim "Sekiz Söz"ü, biraz uzunca, nefsime demiştim. Şimdi, kısaca ve avâm lisânıyla nefsime diyeceğim. Kim isterse beraber dinlesin."
bazı kardeşler yanlış tahlil edebilirler..
mum gibi eriyip başkasını ışıtma pahasını düşünenler de çıkabilir..
hal dili neyi tarif ediyorsa insanlara evvela o tesir eder halbuki.
fakat nefsin arzu ve heveslerini düşünmemek.. Allah için iman kurtarma vazifesini O'nun memuriyeti ile omzuna almak hususunda mutabıkız.