GİrİŞ Yap

hafsa · 09.07.2008, 11:50

Tevbe Etmenin Hakîkati

Tevbe; ilim, hal ve fiilden ibarettir. İlim, günahın zararını ve Allah Teâlâ’nın azametine karşı edebsizlik olduğunu, günahların kul ile Allah arasında bir hicab olduğunu bilmektir. Kul ile Allah arasında bu hicab olduğu müddetçe, kul Allah’ın divânından uzaktır. İşte abd ile Rabb arasındaki bu hicabın kalkmasıyla, işlenen günahtan dolayı eziklik ve mahcubiyet kalbe gelir. İşte bu tevbenin birinci manasıdır. Tevbe bundan ibarettir..

Bir kimse Allah’a karşı mahcubiyetini ve suçunun ezikliğini kalbinde hissetmediği müddetçe, ne günahından dönebilir, ne de tevbesi kendisine fayda verir.

Eziklik ve mahcubiyet duygusu kalbde parladı mı, onun nuruyla sinir sisteminin içindeki ma'siyet ateşi söner. Bedeni istilâ ettiği andan itibaren de, pişmanlığı doğurtur; dua ve zikirle semerelenir. Bu itibarlar Allah Teâlâ Âl-i İmran sûresinin

وَٱلَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَـٰحِشَةً أَوۡ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَہُمۡ ذَكَرُواْ ٱللَّهَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ لِذُنُوبِهِمۡ وَمَن يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ إِلَّا ٱللَّهُ وَلَمۡ يُصِرُّواْ عَلَىٰ مَا فَعَلُواْ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ

“(Mü’minler) Onlardır ki, bir kötülük yaptıklarında ya da kendilerine zulmettiklerinde, Allah’ı(n azabını yahud azametini, merhametini) hatırlayıp günahlarından hemen dönen ve derhal yarlıganmalarını dileyenlerdir. Zaten Allah’tan başka kim bağışlayabilir ki? Bir de onlar işledikleri kötülükler üzerine bile bile devam etmezler.“ mealindeki 135’inci ayetinde tevbenin ilmî hakîkatini beyan buyurmuştur.

Kulun Allah’ın azametine karşı işlemiş olduğu her suç, dînen fuhuş sayılır; ister bunda kul hakkı olsun, ister olmasın. Fuhuşun Allah Teâlâ'dan uzaklaştırıcı olduğunu bilen bir kimse, geçmiş günahları üzerine döner ve istiğfar eder. Mahcubiyet iradeyi meydana getirir. Tabiî ki irade halihazıra, geçmişe ve geleceğe bağlıdır. Mesela halihazırda iradeyi kullanarak azimli bir sûrette günahı terkeder; gelecekte bir daha işlememeyi azimler; geçmişini de telafi eder, yani kazası gerekli olanları kaza eder. Telafisi mümkün olmayanda sadece istiğfar eder, pişmanlık duyar. Mesela geçmişte yapmış olduğu günah, ya kendisiyle Allah arasındadır; yahud da hem de kullar arasındadır.

a] Kendisiyle Allah arasında olan da, ya hac, zekat, oruç ve namaz gibi yapmakla tedavisi mümkün olandır. Bu takdirde bunların kazasıyla beraber pişmanlık, terk, ikinci bir kez yapmamak ve yaptığı için istiğfar etmek gerekir.
Ya da kazayı kabul etmeyen suçlardır; abdestsiz Kur’ân’ı almak, cünüb olarak mescidde oturmak; içki içmek; kumar ve herhangi bir ma’siyette malını harcamak gibi.. Bunların telafisi imkansız olduğundan, sadece pişmanlık, terk, ikinci bir kez daha yapmamak ve yaptığı için istiğfar etmek kâfi gelir.

b] Ya da işlediği günah, kendisiyle kul arasındadır. Bunda ise mezâlimi hak sahiblerine iade etmesi, yahud helalleşmesi şartıyla tevbesi sahih olur. İzahı gelir.

Mahcubiyeti hissetmeye ilim; ilmin de hâl-i hazıra, geleceğe ve geçmişe bağlılığına hal; telafisine de fiil denilir. Yukardaki ayet-i kerîmenin
“Onlardır ki, bir kötülük yaptıklarında ya da kendilerine zulmettiklerinde, Allah’ı(n azabını yahud azametini, merhametini) hatırlarlar.” şıkkı, geçmişteki günahları hâl-i hazırdaki mahcubiyetini beyan ettiği gibi; “Günahlarından hemen dönerler“ şıkkı, tevbenin halihazırdaki halini; "Bir de onlar işledikleri kötülükler üzerine bile bile devam etmezler" şıkkı da, tevbenin istikbaldeki fiilini beyan etmiştir. Bu itibarla meşayıh, bu manayı özetleyerek:
“Ya Rabbi ben pişmanım yaptığım günahlardan, keşke yapmasaydım, İnşâAllah bir daha yapmam“ diye telkin ederler. İnsan ne kadar yükselirse yükselsin, yine Allah’ın azametine karşı tevbeye devam etmelidir. Bu itibarla sofîler, tevbenin birçok tariflerini zikretmişlerdi. Amma özeti üç kelimedir:
İlim.. Hal.. Fiil.

Demek ki tevbe, yapılmış olan suçları idrak etmek ve ondan pişman olmak; kaza etmekle telafisi mümkün olanları kaza etmek; istikbalde bir daha yapmamayı azimlemek; ve mağfiretini dilemekten ibaret beş husustur. Bu beş itibarla tevbe farzdır. Her ne kadar Ehli Sünnet velCemaatin ittifakıyla, tevbesiz ölenin günahlarının mağfireti mümkünse de, ümitleri bu imkana bağlamak sûretiyle tevbeyi tehir etmek de, mağrûriyettir; şeytanın aldatmasıdır; nefsin tuzağıdır.
Hadi afuv olmadıysa?..
Binaenaleyh tevbeyi terketmek, ayrıca müstakil büyük bir günahtır.

İktibas: Ehli Sünnetin Nazarı
Üstaz İsmail Çetin kuddise sirruh
Dilara Yayınları

siyahsancaktar · 09.07.2008, 11:53

Allah razı olsun kardeşim...

DeRCan · 09.07.2008, 11:59

Rabbim tevbe etmeyenlerden etmesin inşaAllah

Sakallı · 09.07.2008, 12:52

Teşekkur.

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye