GİrİŞ Yap

MafraK · 16.05.2007, 13:48

İki gündür Münib ENgin Noyan’ın “Müslüman Kardeşimle Sohbetler” adlı kitabını okuyorum.Engin Noyanla Türkiye standartlarında bir müslüman vatandaşın konuşması bu kitabı meydana getiriyor.Kitaptan alıntılar yapıyorum.Bence çok ilgi çekici:

Not:

m.e.n=Engin Noyan

t.s.m.k=Türkiye standartlarında ki müslüman kardeşimiz.(Standart müslüman)

“Onları müslüman erkeklerden farklı şeyler bağlıyorEn azından örtünmek zorundalar.Yani sokağa çıkar çıkmaz daha ilk bakışta Müslüman kadınlar olarak deşifre oluyorlar…….

“Peki sorarım sana, müslüman olarak aşikar olmak müslüman kadın için geçerli,hatta zorunlu da müslüman erkek için değil mi?….

(sayfa 36)

“Bak ne diyor pirim-üstadım Muhammed Esed bu konuda

Toplumsal hayatta) giyim tarzını insanın yanlız dış görünüşüyle ilgili bir konu olrak değerlendirip,bunun, yani giyim tarzının kişinin fikri ve manevi hayatını hiçbir şekilde etkilemeyeceğini söylemek çok büyük yanılgıdır!Çünkü bir milletin giyim tarzı,belli bir kültürü,bir dünya görüşünü yansıtan ve uzun bir süreç içinde gelişen zevkin yansıması olarak ortaya çıkar.Zaman içinde de o milletin eğilim ve özelliklerinde meydana gelen değişmelere uygun olarak,onların paralelinde değişir”

(sayfa 37)

“Ülkemizin yetiştridiği en değerli genç müslüman düşünürlerden olan Fatma Karabıyık Barbarosoğlu hemşirem de “Modernleşme sürecinde moda ve zihniyet” adlı kitabında bu konuda çok önemli şeyler söylüyor:

Kıyafet sahip olunan dünya görüşünün aynasıdır.Modacılar bir kıyafet oluşturuken kıyafetin sunduğu imajın mevcut dünya görüşüne denk düşmesine dikkat ettikleri gibi;oluşturdukları moda ile de yeni dünya görüşlerinin olmasını sağlamaktadır.Modanın bütün insanları aynı tarz ve biçim içinde etkisi altına almadığı dönemlerde her cemiyerin kıyaffetten beklediği farklı idi.Bu farkı elbise kelimesinin çeşitli dillerdeki karşılığında bulmak mümkündür.Arapça libas (sayfa 39) elbise demektir. Kelimenin kökeni asıl bedenin şeklini bakışlardan uzak tutmak,saklamak manasına gelmektedir.Arapların gözünde elbise korunaktır.Bununla bağlantılı olarak İslam ahlakında libasın takva olduğu vurgulanmıştır….

Costume kelimesi italyancadır.alışkanlık,görenek,töre,davranış,tutu m,biçim,giysi manalarına gelmektedir.Farsça da ki giysi manasınakullanılan puşeş kelimesi gizlemek,bakışlardan uzaklaştırmak manalarına kullanılmaktadır.İngilizce de kullanılan dress kelimesi düzeltmek,süslemek,süs yapmak anlamlarına gelmekte;Fransızca karşılığı olan habit ise yer tutmak,yer yapmak manalarına gelir.İngiliz elbisesiyle kendini düzeltip süslerken,Fransız kıyafetine gösterdiği itina ile karşısındakinin gözünde kendine bir yer edinmektedir.Müslüman doğu dünyası kıyafetiyle göze çarpmayı,mevcut güzelliğini yabancı bakışlardan gizlemeyi gaye edinirken;Batı dünyası için giyinmek güzelliğin daha belirgin bir hale getirilerek ortaya konması manasını taşımaktadır.”

(syf 40)

…Kıravat denilen o gülünç ve abes giysi parçasının atasının ortaçağ Hırvat süvarilerinin pelerinlerinin sırtlarından uçup gitmesini önlemek için bağladıkları bir tür kurdela olduğunu biliyor muydun?

–Yok canım’

“Adıda oradan geliyor zaten.Hırvat…kravat.

(syf 41)

“Öyle deme hocam dil devrimini o kravatlılar başlattı.”

édoğru ama kıyafet dahil her şeyi bir başka kültürü taklit etmek üzerine kurulu ,deyim yerindeyse zorla,sun’i yollarla ‘yeni ve çağdaş bir medeniyet’ oluşturma projesi sonuçyta işte böyle açmazlara düşer:amaç milli bir lisan ya da onların deyişiyle ulusal bir dil oluşturmak ama onu oluşturacak kafalar ecnebi!En azından ecnebi hayranı.

(Syfa 42)

Çok daha etkileyici bölümleri var ama hem vaktim olmadığından hem de elle kitaptan geçirmek zor olduğundan sonraya erteliyorum.

Zaman zaman kitaplardan alıntılarımız da devam edecek inşallah.

Bu arada bu kitaptan öğrendiğim şeylerden biri de İsrail meclisinde kılık kıyafet zorunluluğu olmadığı oldu.

İsrailde free takılıyorlarmış yani.

Hem de kravatsız halde de ciddi olabiliyorlarmış.

Ben çok şaşırdım.Bir insan hem kravatsız olacak hem ciddi!

İnanılır gibi değil.Medeniyet yuları bu tür yerler içindir oysa.

Ciddiliğin ve medeniyetin simgesidir takım elbise+kravat.

Bir de yabancı marka olursa bunlar tadın yenmez.

Yazıda da gördüğünüz üzere AB ye falan girmeye gerek yok.Zaten kültürümüz onlar gibi.

Bakın sana giyim dahil buna.

http://irtica.wordpress.com

leys · 17.05.2007, 07:53

" Ya Müslüman erkekler?
hemen hepsi için de erkek “tesettür”ü genel bir tavır ve tarz değil,
yalnzıca göbek ile dizkapağı arasına sıkışmış bir alanın
titizlikle örtülmesinden ibarettir.
Muazzez Peygamberimizin, aleyhissalâtu vesselâm,
“Kim ki kendini bir kavme benzetirse, onlardan biri olur”
mealindeki hadîs-i şerîfini,
nedense kılık-kıyâfet bağlamında da algılamaktan
ve uygulamaktan ısrarla kaçınırlar.
Göbek ile dizkapağı arası sınırını ihlâl etmediği sürece,
her türlü âhir zaman modasına uymakta,
yani bir başka deyişle kılık-kıyâfet itibâriyle kendilerini
gayr-i müslim kavimlerin erkeklerine benzetmekte,
hem de ısrar ve özenle benzetmekte hiçbir sakınca görmezler.

Moda ilâhlarının alâmet-i farikaları olan “marka”larla bezenmiş gömlekler, pantalonlar, beyzbol şapkaları giymekten ne rahatsız olurlar, ne de çekinirler. Hatta bu alâmet-i fârikaları, imâ ettiklerine,
bir başka deyişle taşıdıkları “sembol değerleri”ne hiç aldırmaksızın,
neredeyse iftiharla teşhir etmekten,
“Biz de Müslümanız ama bakın, sizin gibi çağdaş modaya da uyuyoruz, yani en az sizin kadar çağdaşız!” dercesine zevk alırlar.

(...) ünlü, dolayısıyla da kaçınılmaz olarak pahalı bir “marka” giymek, Peygamberî Sünnetle asla bağdaşmayan bir gösteriştir:
en azından kişinin pahalı bir kıyâfet alacak kadar zengin olduğunu,
caka satarcasına ilân eder etrafına.

Müslüman erkeğin tesettürü,
. anası, hanımı, kızı, ya da bunlardan hiçbiri yoksa bile,
din kardeşi olduğu bütün Müslüman hanımlarla,
özellikle de sıcak yaz aylarında,
dayanışma içinde olmayı gerektiren bir edeb tavrını da içermelidir kanaatimce

“Tesettür” ilkeleri itibariyle mevsim şartlarına göre
değişen bir şey olmadığına göre,
yazın sıcağında zorunlu olarak sıkıntı çeken bir Müslüman hanımefendi,
kendi yanında, hanımının durumunu hiç umursamayan bir tavırda,
yaka-bağır açık, ferah ferah, serin serin dolaşan kocasına karşı neler hisseder, ona olan saygısı ve muhabbeti ne ölçüde zedelenir
doğrusu bilemiyorum
ama ben kendi adıma hemcinslerimin bu umursamazlığını,
kimse kusuruma bakmasın,
değil Müslümanlığa, delikanlılığa bile sığdıramıyorum!
Hanımıyla bu anlamda bir dayanışmaya girmeyi bile çok,
hatta gereksiz gören bir babanın kızı,
söyleyin Allah aşkına,
zamanı geldiğinde nihayet “tesettür”e girmeyi hasretle bekler mi?
Yoksa erkek doğmamış olduğuna yanar durur mu?"
m. engin noyan

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye