Sûre HakkındaMedine’de inmiştir. 11 âyettir. Cuma namazı için ezan okunduğunda, mü’minlerin bütün işlerini bırakarak namaza koşmalarını emrettiği için bu adı almıştır.

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

1. Göklerde ne var, yerde ne varsa, hepsi, yegâne egemenlik sahibi olan, her türlü eksiklik ve çirkin sıfattan temiz ve yüce olan, kudreti herşeye üstün olan ve hikmeti herşeyi kuşatan Allah’ı tesbih eder.
2. O Allah ki, kitap ehli olmayanlar içinde, onlara âyetlerini okuyan, onları arındıran ve onlara kitabı ve hikmeti(1) öğreten bir peygamber göndermiştir. Yoksa onlar daha önce apaçık bir şaşkınlıkta idiler.

(1) Sünnet. 2:151’in açıklamasına bakınız.

3. Allah o peygamberi, henüz bunlara katılmamış olan daha başkalarına da göndermiştir. Onun kudreti herşeye üstün, hikmeti herşeyi kuşatmıştır.
4. Bu Allah’ın lütfudur ki dilediğine nasip eder. Gerçekten de Allah pek büyük lütuf sahibidir.
5. Kendilerine Tevrat verildiği halde onun yükümlülüğünü yerine getirmeyenlerin durumu, ciltlerle kitap yüklenmiş eşeğe benzer. Allah’ın âyetlerini yalanlayan topluluğun hali ne kötüdür! Allah o zalimlere elbette yol göstermez.
6. De ki: Ey Yahudiler! Eğer başka insanlardan ziyade kendinizin Allah dostları olduğunu iddia ediyorsanız, o zaman ölümü isteyin—eğer iddianızda doğru iseniz.
7. Fakat onlar, elleriyle işledikleri yüzünden, ölümü asla istemezler. Allah ise o zalimleri bilir.
8. De ki: Kaçıp durduğunuz ölüm mutlaka gelip sizi bulacaktır. Sonra da görünür ve görünmez herşeyi bilen Allah’ın huzuruna çıkarılacaksınız; yaptıklarınızı O size bildirecek.
9. Ey iman edenler! Cuma günü namaz için ezan okunduğunda, alışverişi bırakıp Allah’ın zikrine koşun. Bilseniz, bu sizin için daha hayırlıdır.
10. Namaz kılındığında ise yeryüzüne yayılıp Allah’ın lütfundan rızkınızı arayın. Allah’ı da çok anın ki kurtuluşa eresiniz.
11. Onlar bir ticaret yahut bir eğlence görünce, seni ayakta bırakıp oraya sökün ettiler.(2) De ki: Allah katında olan şey, eğlenceden de, ticaretten de hayırlıdır. Allah ise en hayırlı rızık vericidir.


(2) Cuma namazı sırasında, Peygamberimiz hutbe okurken, yiyecek maddesi taşıyan bir kervan davul çalarak gelince herkes kervanı karşılamaya koşmuş; mescidde, Hz. Ebubekir ile Ömer’in de aralarında bulunduğu on iki kişi kalmıştı. (Buhârî, Tefsir 62:2; Müslim, Cum’a: 36; Tirmizî, Tefsir 62:2.)