iklimya

Bayanların hayatında bir dönüm noktasıdır tesettüre girmek diye düşünüyorum...Tesettürlü kardeşler tesettüre nasıl girdiklerini, nasıl karar verdiklerini yada kimlerin vesilesiyle olduğunu, ilk gün neler hissettiklerini paylaşabilirler mi?Belki yüreğinde hep tesettüre girme arzusu olan kardeşlerimizede destek olmuş oluruz. Ben de yazacağım ama biraz uzun olacak o yüzden toparlayıp ekleyeceğim inş...Sizlerde paylaşın lütfen...SELAM VE DUA İLE...

__________________
Canını sıkma zorluğun arkası kolaylıktır
Herşeyin bir vakti ve takdiri vardır
Takdir sahibi halimizi biliyor
Bizim tedbirimizin üstünde
Allah'ın(cc)tedbiri vardır...

iklimya

HAYATIMA YÖN VERİŞİM



Tesettür, inanıyorum ki Müslümanlığı benimsemiş her bayanın içinde kanayan bir yaradır. Birçok kardeşim hep tesettüre girmek istediğini ama bir türlü cesaret edemediğini, kendini hazır hissetmediğini söylüyor. Benimde içimde hep tesettüre girme arzusu vardı. İlköğretim 1. sınıftan itibaren her yıl Kuran kursuna giderdim. Camiye kapalı girerdik. Ben eve gelince de çıkarmazdım başörtümü. Sonra dışarıda da öyle gezerdim. Çok hoşuma giderdi. Ama komşumuz beni görünce “o ne öyle kocakarı gibi olmuşsun çıkar başındakini” derdi. Üzülürdüm çıkarırdım. Her yıl böyle olurdu. Derken ortaokula geldik ailemden”kızım yaşın geldi artık tesettüre girmen lazım” diye bir uyarı almadım. Liseye geldim. Lisede en samimi arkadaşım başörtülüydü. Çok hoşuma giderdi onun başörtülü oluşu. İçimde yer etmişti. Bende yapmalıydım. Hem arkadaşımda vardı, bana destek olurdu elbet. Ona açtım bu fikrimi. Hemen eşarp almaya gittik. Evde kapandım ilk gün. Evvelsi gün servise başörtülü bineceğim ama bir türlü cesaret edemedim ve vazgeçtim. Sonra lise bitti. Dedim ki kendi kendime üniversiteye girmeden bunu yapman lazım yoksa işim daha da zorlaşacak ve 2. kez çarşıya çıktım hazırlığımı yaptım. Taktım başörtüsünü çıktım dışarı ama içimde bir boşluk. Dışarıya çıkıyorum eski arkadaş ortamıma girmeye çekiniyorum. Dışarıya çıkmak istemiyorum. Balkona çıkarken başımı örtmek çok zor geliyor. Misafir geliyor kuzenlerim falan ya tişört giyip başörtü takıyorum ya başörtüyü takmadan hazırlıksız yakalanıyorum. Ya Rabbi bir türlü yapamıyorum. Ve ben yine yenildim. Yine yapamadım. Şevkim kırıldı. Hayallerim yıkıldı. O zamanlar günlük tutuyordum. Günlüğüme şöyle yazmıştım”Allahım ilk kez kendimi bu kadar kişiliksiz hissediyorum ”O kadar üzgündüm ki, yine başaramamıştım yine nefsime yenilmiştim. Bu yara içimde sürekli kanar oldu. Üniversiteye girdik. Ama Rabbim biliyordu benim pişmanlığımı, yolumu da ona göre çiziyordu.
Ailemin bulunduğu şehirde kazandım üniversiteyi. Ama hayalim şehir dışıydı. Sonra istemediğim bir bölüme gelmiştim, çok üzülüyordum. Ama nerden bilebilirdim Rabbimin bana gösterdiği bu yolların hayırla sonuçlanacağını.
Bir yıl hazırlık okudum. Sonra 1. sınıfa geçtik. Arkadaş ortamımda kimse tesettürlü değildi. Normal(!) üniversite yaşantısına ayak uydurduk. Ama ne tam Müslümansız, ne de değiliz. Ortasında kalmışız bocalıyoruz. Bir bakıyorum konsere gidiyorum, bir bakıyorum Kuran okuyorum. Bir bakıyorum arkadaşlarla geziyoruz tozuyoruz hiç bir şeyi umursamıyoruz, bir bakıyorum namaz kılıyorum. İkiye bölünmüştüm resmen, yüreğim yangın yeri. Hazırlıkta bir arkadaşım vardı başörtülü, ben o zaman arkadaşıma şöyle demiştim( Allah affetsin);” bence üniversite de açık olmanız sizin için daha iyi, yoksa hocalar size karşı tavır alırdı”.O da saçmalama demişti.
Neyse dedim ki önce nefsimi tesettüre hazırlamalıyım. Namazlarımı tam olarak eksiksiz kılmalıyım. Bol bol dini kitap okumalıyım. İmanımı güçlendirmeliyim ki nefsim bunu kaldırabilsin. Sonra namazlarımı tam olarak kılmaya, dini kitap okumaya başladım. Özellikle tesettürle ve kadınla ilgili kitaplar okuyordum. Tabii ki her namazından ardından dua ediyordum. Dualarımda diyordum ki” Rabbim arkadaş gurubumdan birine tesettürü nasip et ya A…arkadaşıma yada E…arkadaşıma o zaman bende onların vesilesiyle kapanırım”
Bir gün gece saat 3 gibi balkona çıktım, gökyüzünü izledim ve tefekküre daldım. Derken gözyaşlarım yağmur gibi boşaldı. O kadar üzgündüm ki, Rabbim için nefsimin arzularından vazgeç ipte tesettüre giremedim diyordum. Yolda ne zaman bir kapalı görsem” yazın sıcağında sen kapalısın pardüse giymişsin, bense açığım elbette sen bu sabrının mükafatını bende cezasını alacağım” diyordum. O gece göz yaşları içinde Rabbine yine aynı duayı tekrarladım. Kısa bir müddet sonra okul açıldı. Dualarımda tesettüre girmesini istediğim iki arkadaşımla yan yana oturuyoruz. Ben ilk gün yine(Rabbim affetsin)süslendim püslendim gittim okula. Sonra arkadaşlarımın nerde kapatıcaz başımızı dediklerini duydum. Sordum “kapandınız mı yoksa?” İkisi birden evet dedi. Şoktaydım. Tabiri caizse hani derler ya”Körün istediği bir göz Allah verdi iki göz” Arkadaşıma dedim ki benim Rabbime bir sözüm vardı. Eğer sizden biriniz kapanırsa bende kapanıcam demiştim. Yarın kapanıyorum. O gün giderken eteğimi aldım. Evde daha önceden aldığım başörtümde vardı ve evvelsi gün okula başörtülü gittim. Arkaşdaşlarım şoktaydı. Dün sen açık değil miydin? Dediler. Evet dedim. Ama bugün kapalıyım. Ve böylece bölünmüş kişiliğimi birleştirdim ve yolumu çizmeye başladım. Elimden geldiğince her öğrendiğimi uygulamaya çalışıyorum. Bol bol okumaya çalışıyorum. Çünkü eksiklerimin çok olduğunu biliyorum. Bu arada ilk zamanlar etek ve üzerine gömlek giyiyordum. Sonra yetersiz geldiğini fark ettim. Tunik giymeye başladım ama dizimin üzerindeydi. Sonra dizaltı giymeye başladım. En son pardüse giymeyi başardım..İşte böyle elhamdülillah şuan çok mutlu ve huzurluyum Rabbim isteyen tüm kardeşlerimize en kısa zamanda nasip etsin inş., tesettüre giren kardeşlerimizinkini de daim etsin…SELAM VE DUA İLE…

__________________
Canını sıkma zorluğun arkası kolaylıktır
Herşeyin bir vakti ve takdiri vardır
Takdir sahibi halimizi biliyor
Bizim tedbirimizin üstünde
Allah'ın(cc)tedbiri vardır...

mesutizm

İnsanın hem çevresi hem de nefsiyle vermiş olduğu savaşı yaşayıp sonunda kazanan olmak çok güzel bir duygu olsa gerek...Ben üniversiteye başladığımda ilk yıl hazırlık okuduk ve başörtülü bayan arkadaşlar hiç bir sıkıntıyla karşılaşmamışlardı...1. sınıfa başladığımızda ilahiyat fakültesinde okuyor olmamıza rağmen rektörlük kararıyla okulda başörtüsü yasaklandı ve fakülte girişine bekçileri diktiler. Bir çok arkadaşımız elbette hayatının en zorlu kararını verme durumunda bırakıldı...Bazıları okulda başını açmaya başladı,bazıları perukla idare etmek zorunda kaldı..Kimileri de okulu bırakmak durumunda kaldı..O an için bu yaşananlara ne kadar üzülsekte elimizden gelen hiç bir şey yoktu maalesef...Fakat yine de bin bir zorlukla gelinen o noktada böyle bir durum karşısında okulunu bırakan arkadaşların durumunu anlayamamıştım. Ailelerinin ve kendilerinin hayat boyunca harcadıkları tüm emekleri bir bakıma okulu bırakmalarıyla boşa gidiyor gibi geliyordu bana...Ve bu duruma daha da üzülüyordum.Ama şimdi düşünüyorum da gerçekten de öyle asil bir duruş sergilemişler ki o arkadaşlar...İdeallerini gerçekleştirebilmeleri adına ömür boyunca harcanan emekleri inancı uğruna silebiliyorsa bir insan onun en büyük yardımcısı Allah-ı Teala'dır. Ve bunun karşılığını da fazlasıyla alacaklardır inşallah.. İklimya yı da ortaya koymuş olduğu çaba ve gayretinden dolayı tebrik ediyorum.

__________________
Biraz kül,biraz duman... O benim işte!
----------------------------------------
http://mesutizm.blogcu.com

uşaklı

ben aslında kendimi bildim bileli kapalıydım

şöyle ilk okulu bitirdiğim yaz başıma örtü almıştım ama çokta önemsemiyordum ama tabi açık olan sadece başımda uzun etek ve uzun kollu kazaklar giyiyordum

kış gelince imam hatip lisesine gittim yani ortaokula gittim o zamanlar imam hatipin orta okuluda vardı e arkadaşlarım kapalı ailem kapalı zor olmadı tabi benimde yani biranda olmadı çocukken olduğu için belli bir günü yok yani

__________________
YAŞAMAK ADI İÇİN YAŞAMAK

dilerim

Selamunaleykum!
İlkokulu bitirince, herkes gibi başıma örtümü örtüp, kuran öğrenmek için camiye gittim. Herkes kapalı olduğu için zor olmadı. Lakin tesettürün muhtevasını,mahiyetini ,evlendikten sonra algıladım. Onbeş yaşlarında olmalıyım...amcamlara yabancı bir misafir gelmişti...sohbet ediyorlardı..kapı aralığından dinledim. Hanefi mezhebine göre tesettürün,sınırlarını anlatıyordu...dinler dinlemez üzerime alındım,uyguladım.

Ben asıl yeğenimin tesettüre girmesini anlatmak istiyorum. Zannederim onaltı yaşlarında idi...o yaz izine gelmişlerdi...annesi " Ayıp örtün şu başınızı!" Diye zorluyordu onları...Onun şahsiyeti ,bu tarz yaklaşımlara boyun eğecek cinsten değildi tabi..."Halan gibi dik başlısın" derlermiş ona...tabi merak etmiş olmalı bu halam nasıl biriymiş,düşmüş bunların diline? Düşmanımın düşmanı, benim dostumdur hesabı,yakın hissetmiş kendini bana...

"Misafirler gelecek,örtün şu başlarınızı" Uyarısının ardında ki kavgaya rastladığım bir gün, arabuluculuk rolü düştü bana. Oturduk dört saat konuştuk.
Kadın -erkek fıtratından, İmandan,islamın kurallarından,müslüman kadını kimliğini sahiplenip temsil etmekten...iman etmenin kişilere yüklediği sorumluluklardan...onlar sordu ben anlattım,onlar sordu ben anlattım...ver yansın ettik desinler diye, müslüman gibi gözükmeye çalışanlara...zira en çok onlar itici gelmiş kızımıza. "Allahın emri diye anlatılmadı ki bana...hep, o bu ne der diye korkutuldum...böyle anlatsalardı..."

Bazılarımız birilerinin peşine takılır yaşarız...kolay olur böylesi..çoğunluk alır götürür seni gittikleri yere..otobüse biner gibi...
Bazılarımız; Nereye neden gittiğini, nasıl gideceğini, inceden inceye planlamak ister, anlamış, bilmiş olmak ister...dolayısı ile hem hazırlık uzun sürer,hemde yolculuk...ama o yolcuyu yolundan kimse alıkoyamaz artık...Çünkü anlamıştır, gereği gibi inanmıştır...kalabalıklar hangi otobüse binerse binsin,o tek başına bile kalsa,kendi yolunun yolcusudur hep...

Kitaplar aldım verdim ona...tembihledim: "Sakın iyice anlamadan, ikna olmadan kapanma! Önce iman ,sonra ibadet...

İki ay sonra ondört sayfa mektup yazdı bana:"Hala ben kapandım! Merak edersin diye ayrıntılarıda yazıyorum. Evet hala, taşıyacak güce ulaştım inşallah! Bu örtüyü bir daha hiç bir şey için çıkarmayacağım. Bir aydır örtülüyüm,okuldada herhangi bir problem olmadı. Çok şükür! Bir iki öğretmen sordu cevap verebildim. En çok bundan korkuyordum. Gereği gibi anlatamam zannediyordum...anlatabildim hala! Bir alman arkadaşım çok üstüme geliyor... sorularınından bir kısmını kendimce cevapladım,çok zeki bir kız...kolay kolay ikna olmuyor...her cevabımın içini boşaltıyor sanki...ona laf yetiştirebilmek için öyle çok kitap okuyorum ki...aldıklarımız bitti. Bana yine kitap yolla hala. Bu kızın ağzının payını veremezsem,içim rahat etmeyecek..."

Rabbim bize birşeyler öğreteceği zaman, böyle birini çıkarıyor karşımıza, ona yetebilme bahanesi ile cehaletimizi gideriyoruz...bu tarz biri ile tam beş yıl uğraştım...
Düşmanım,sen benim hızımsın...
Gündüz geceye lazım,banada sen lazımsın...N.F. Allah rahmet etsin!

anestu-nara

__________________
"Çıkmaz oldu artık seda
Garip kaldı miskin geda...
İşte geldi vakt-i veda,
Elveda dostlar elveda…"

kelimat

önce aşk...devamında namaz ve sonrasında tesettürle buluşturdu Rabbim
elhâmdülillah..

monaroza

Allah razı olsun hepinizden de..

Bu bölümü bazı mail gruplarına yollayabilir miyim müsaade ederseniz kardeşler?

Link vereceğim, herkes istifade etsin, hem belki aramıza katılanlar da olur.

__________________
“Bir mum diğer bir mumu tutuşturmakla ışığından bir şey kaybetmez"

http://yurekyanginlari.blogcu.com/

azadeyim

Hayatımda dönüm noktasıydı benim için...
13 yaşımdaydım.Bir kur'an kursunda,cuma akşamı,tekbirler eşliğinde...ömrümün sonuna dek asla unutamayacağım ve kelimeler ile ifade edemeyeceğim bir mutluluğu yaşayarak örtünmem nasip oldu...şükrünü ne kadar eda edersem edeyim yinede azdır...
(kıymetini bilebiliyormuyuz,işte o muamma...tek bildiğim;Rabbimiz hayrı dileyene hayrı nasip eder,bizlerde ondan bunu dileniyoruz inşallah...)

__________________
Neylesin can âlemde yok ise canan...

monaroza

MaşaAllah tekbirlerle demek..Ne güzel

Şu konuyla da bütünlük olsun diye ekliyorum..Kızların vakti geldiğinde bir seramoniyle tesettüre girmeleri hakkında yazılmıştı

http://hak-dilaram.com/cocuklarimiz/..._girmelil.html

__________________
“Bir mum diğer bir mumu tutuşturmakla ışığından bir şey kaybetmez"

http://yurekyanginlari.blogcu.com/