monaroza

"Allah ın varlıgı(!) dahi sıradanlaştıgında,alışıldıgında bir başka tür nefes almayı özlemliyor."

Bu önemli deborah

"Neden?" Sorusunu da beraberinde getiriyor ister istemez..

Neden?

Sorgulayalım mı bunu, içlerimizde?

__________________
“Dilin salavat getiriyor durmadan..Ama, Mustafa’nın temizliğinden ne haber?"


http://yurekyanginlari.blogcu.com/

tÜrkÜ

içimize sıgımıyor,oturmuyor,kalıbını doldurmuyor da ondan

bir defa girmekle,aldıgımızı sandıgımız Allah ın varlıgı,
o ilkteki iştiyak, beklenti, farkediş algısı daim hüküm süremiyor,
beslenemediginden varlıgı etkisiz kalıyor

beslemenin de yolu istikrar da ise,bu da bizde olmayan bir meziyet

diyarbekrî

avatarımızı tatbikata geçirebilirsek o zaman nefs nefes alır

monaroza

Belki yaşadıklarımızı monotanlaştırıyoruz..Hep aynı, hep tek düze, hep hep..

Kainatla uyum sağlayamadığımızdan olabilir mi bu acaba

Mesela bakıyoruz 4 mevsim var, dünya sürekli değişiyor..Kar, yağmur, rüzgar, bahar..

Vücudumuza bakıyoruz her an, her saat, her hafta, her yıl vb. vb. değişiyor..Az önceki ben, ben değilim mesela..Bu konuda hadisler de var, "Lailaheillallah diyerek imanınızı tazeleyin" biçiminde..

Örnekler arttırılabilir bu yönde her alanda..

Sonra büyüklerin evradlarını okuma biçimlerine bakıyoruz; Hergün aynı şeyleri okusalar da, hep aynı biçimde okumuyorlar mesela..Bir devinim olsun diye mi acaba?

Bu konuda da misaller arttırılabilir..

Yaşamı dondurmak yok yani..

Dondurduğun an olağanlaşıyor, sıkıcı oluyor..

Hep yeni ufuklara yelken açmak, hep tazelemek kendini, yüreğini.."sâaten ve sâaten" sırrı..

Düşünüyoruz daha

Hep beraber olsun

__________________
“Dilin salavat getiriyor durmadan..Ama, Mustafa’nın temizliğinden ne haber?"


http://yurekyanginlari.blogcu.com/