GİrİŞ Yap

19.10.2006, 13:40

İki cihanın baha biçilmez tek hediyesi şefaatine nail olabilmek için,

huzurunda iki büklüm diz çökerek !

Ve ... Ben ne diyebilirim ki ...

Estetiğin ...

Şefkatin...

Azametin ...

En parlak yıldızları bile gölgelendiren ışığın ...

İnkar edilmeyen,takdir edilemeyen, idraki çetin nübüvvetin ...

Yaktıkça kavuran, kavurdukça olduran hasretin ...
Hadsiz yeşil ve hadsiz gür ormanlarında , açtı açacak birer filiz olan aşıklarını dilsiz dudaksız bırakıyor! ...

"Ey" diye hitap edemediğimiz, bu yürek derinliklerinden kopup gelen mahçup ve ılık hitabı,yine "ey" diyemediğimiz bir Üstad'a bırakıverdiğimiz;

"EY ŞEFKATLİ RESUL, EY REF'ETLİ NEBİ" ...
NUR'UN OLMAYAYDI !...

"Sevgilim sen olmasaydın, felekleri yaratmazdım!" sadası bütün titretiliciğiyle kulağımıza ve kalbimize ulaşmayaydı, hangi müşfik el, çekip çıkarırdı biz insanları bu kör kuyulardan ? Bu dar dünyadan?

Kim? Kim bu çöllerin çölü dünyada, "İlk olduğu için son gelen" tesellicimiz ve müjdecimiz olurdu ?..

Kimin? Kimin eteğine tutunurduk o dehşetli mahşerde?..

Kim derdi? Bu bin pişman insanlara,

" Ümeti ... Ümmeti ..."

"Sen" de diyemiyorum, sen, öldürücü şüphe ve soruların, ferah veren cevaplarının vesilesi ve söyleyicisiyken! "Sen" diyemiyorum!... Kabul buyur "Efendim!"

Kirli ellerimle getirdiğim bu biricik hediyeyi: Utancım! Biliyorum ...
Ben kaçak bir köleyim!

Keşke ...

Keşke, bütün akıl sahiplerini alacak büyüklükteki muhteşem "davet" kapından geri dönmeyeydik... Başka, taş ve ardı boş kapılar aramayaydık ...

Aşkların en ilahisi gönlümüz önünde dururken "fani"lere aldanıp, "fena" olmayaydık ... Keşke ...

Herşeyin, bir gizli el tarafından sende düğümlendiğini bileydik ...

Keşke ...

Sensiz iklimler mevsimsiz ... Mevsimler suskun ...

Yaz kış kadar soğuk, kış, yaz kadar boğucu ...

Sarışın bir şikayet sonbahar ... Yürekler zincirlenmiş, diller kilitlenmiş ...

Sensiz, çareler çaresiz !

Bugün!

İnsan, hala oyuncaklarıyla oyalanan bir çocuk ... Senin varlığının ellerinden tuttuğunu unutuyor ...

Yağmurları kuruyan dudaklara serpen bulutlar, senin hatırına duruyor, isyanla kirlenmiş semamızda ...

Sevgin .. Ümidin .. Sinemizde, koynumuzda! Sevgililer sevgilisi söyle, aşkın bu ne türlüsü?

Dediklerin ve dilediklerin, zorlu fakat ne güzel borçtur ... Yetimler yetimi, buyur, azad olsun yetimler, sensizlikten !

Hala üzülebiliyorsak senin sayende ... Sevebiliyorsak ... Ağlayabiliyorsak ... Senin sayende ve senin için!

Saadeti yanlış yerde aramış gözlerimizin yaşını, şehitlerin kanıyla bir tut da kurtulalım!

Senin sancağının altında ...

Ayak bastığın yere basanların izini öpmüş kabul et de , başımız önde, sıkılarak ve bağışlanacağımızı umarak, Allah'ın huzuruna varalım!..

Ümmetin ve çok sevdiğin bütün insanlık adına, söylediğim en güzel ve en içten söz, en hararetli yalvarış bildiğim sesim:

Efendim! Seni anlayamadık ... Hayatını yaşayamadık ... Affet, efendim, affet

alıntı..

monaroza · 22.11.2006, 00:24

O'na -sallallahu aleyhi ve sellem-Sevgimizi nasil ifade edebiliriz?

O’nun izinden giderek!

Nasil olacak bu?

Once O’nu tanimali, tanitmaliyiz..

Cunku; tanimayan, bilmeyen sevemez..

Evet O’nun izinde olmaliyiz!

O kimi sevmis, kime “gel” demis, kime “cennet” vaadetmis bilmeliyiz tek tek..

Sonra neden onlari bu kadar sevmis ki Resul? Dusunmeliyiz..

O’nun tek gayesi neydi? Davasi!

Ve O;

Davasi icin calisanlari, davaya omuz verenleri, davasi icin olenleri..davaya kucucuk bile olsa yardimi dokunanlari seviyordu!

Bakiniz o kadar cok sahabe vardir ki siyerin kaydettigi, belki musluman olusundan cok az bir muddet sonra hatta bazilari bir kac saat sonra daha bir vakit bile namaz kilmadan sehid oluyorlar ama Resulullah onlara diyor “cennette benim arkadaslarimsiniz”

“Seni havzimin basinda bekleyecegim” demisti bir sahabeye..

Demek ki “O’nu seviyorum” demek kuru bir lafla olmaz..

Gozyaslariyla da olmaz..

Sadece salavat getirmekle de olmaz!

Yani yapmayalim mi bunlari? Yoo yapacagiz tabii, ama gercekten O’nun tarafindan sevilmek istiyorsak kendimize sormaliyiz;

Ben O’na benziyor muyum?

Davami yureklere ulastirmak adina ne yaptim O’nun gibi,?

Davam icin gerektiginde canimi, malimi, evladimi herseyimi terkettim mi-edebilir miyim?

O’nun gibi merhametli miyim?

Comert miyim? Vefali miyim?

Sadik miyim? Birlestirici miyim?

Ince ve latif miyim O’nun gibi?

Iyi bir idareci miyim?

Iyi , caliskan bir ogrenci miyim?

iyi bir doktor, iyi bir muhendis,

iyi bir neysem o muyum?

…….

Artik listeyi sonsuza kadar uzatabiliriz..
Cunku O en Sevgili herseyde EN EN EN di..

Degilsem O’nun gibi…

“Seviyorum” demem neye yarar ki?

Seven sevdigine benzer! Degilse tum davasi kuru bir iddiadir!

Sallallahu aleyhi ve selem

monaroza

22.03.2007, 21:19

dağlar bulutları bağlarken saçlarına,sabomda sensizlik yanarken ve ısıtamazken hiçbir kucaklayış....Hasretin çoğalıyor efendim...

hakir ve zelil ruhuma bakma!kalkıp huzurunda el-pençe-divan durmaya hazırım.senin varlığın olmasa ben kimin kapısına giderim efendim...

medet beklemem kıştan yaza,yalnızlıktan dosta ulaşmak içindir...

bana dua edin efendim...

....

Allahumme salli ala seyyidina Muhammed...

GİrİŞ Yap

Arama

Anket

Online Üye

Üye Albümlerinden

İncİler Maİl Grubu