Doğum : Mekke Miladi, 573
İrtihali : Medine Mil 634 - H. 13
Uzunca boylu, beyaz yüzlü, ak sakallı (iki tarafı seyrekce), çukurca gözlü idi. Elleri genişce ve bedenleri ise zayıf idi. Kalpleri geniş, Aşkullah, haşyetullah ve muhabbeti resülillah ile dolu idi. Duruşlar mahzun ve sevimli, enbiyalardan sonra insanların eri efdali idi.
Künyesi: Mekkeli Ebu kuhafe oğlu Ebu Bekir Sıddık Atikdir.
Hz. Ebu Bekir (r.a.) Resüli Ekrem efendimizden iki sene sonra Mekke’de doğmuştur. Adı Abdullah, babasının adı Ebu Kuhafe Osman; Annesi de Ümmül Hayr Selmadır. Her iki taraftan Kureyş kabilesine mensuptur. Yedinci batında Kabın oğlu Mürrede Resüli Ekrem’in nesebiyle birleşir.
Hz. Sıddık, İslamiyeti kabul etmesine kadar geçen 38 senelik hayatında asla içki kullanmamış, putlara tapmamış, hurafelerden kaçınmış, iffetiyle ve güzel ahlakıyla tanınmış bir zat idi. Kendisine Resüli Ekrem (s.a.v.) Peygamberliğini bildirdiği zaman, derhal tereddüt etmemiş, islamiyeti ilk önce kabul eden o olmuştu. Babası, annesi, evlad ve ehfadı ashabı kiramdandı. Bu fazilet başkalarına nasib olmamıştır.
ABDULLAH İBNİ ABBAS (r.a.)den rivayeten, peygamber efendimiz buyur muşlardır ki: ‘Muhabbeti samimi ve zevali gayri kabil bir dost edinecek olsaydım hiç şüphesiz Ebu Bekri ihtihab ve ittihaz ederdim. Fakat o benim din kardeşim ve hazarda, seferde arkadaşımdır.’ (1).Bu arkadaşını Allah dost edinmiştir.(2)
Hz. Muhammed (s.a.v)in çocukluk ve gençlik arkadaşı, MEKKE’den MEDİNEye gizlice hicret ederken SEVR mağarasında saklandıkları zaman “İkinin ikincisi diye cenabı hak tarafından tavsif edilen yar-i gar-i Resülullahtır. Nebilik geldikten sonra ilk eşi, hayatı boyunca da manevi kardeşi idi.
Mağara da Resüli Ekrem (s.a.v)e bir ziyan gelir diye korktuğunda Mealen:
“Mahzun olma ALLAH bizimle beraberdir.” ayeti kerimesi onun için nazil olmuştur.
Resülu Kibriyanın, o anda Hak Celle vealanın izni ile Ebu Bekir’e teveccühü, ilahifeyız ve esrarın KALBİNE NAKŞINA vesile olmuş ve NAKŞİLERİN “ZİKRİ HAFİ” orada telkin ve tevdi edilmişti.
o peygambere ve Islama canı ile malı ile ve bütün kudret ve imkanları ile hizmet etmiştir ve ondan hiç ayrılmamıştır.
O yumuşak kalpli, ilim, hilim, fikir, görüş ve ahlak sahibi bir zatı muhterem idi.Merhamet, cesaret, doğruluk, adalet onda adeta zirveleşmişti. Son derece mertti. Hz. Peygamberimiz: “Peygamber müstesna güneş Ebu Bekir’den daha faziletli bir kimsenin üstüne doğup batmamıştır.” buyurdu.
Hazin hazin Kur’an-ı Kerim okurken gözlerinden yaşlar boşanırdı. Onun bu halini görenlerin yürekleri yumuşardı.
Devrinde bir sene vardır, insanlardan bir şikayet ve mahkeme mevzu olmamış, hakimler boş, hapishaneler açık, kalmıştır. Cihan tarihinde bu sene tekdir ve bunun yegane amili Kur’an-a sadakati itibariyle Hz. Ebu Bekir is - Sıddık’tır.
Hz. Muhammed (s.a.v.)in ilk örnek halifesi, aşere-i mübeşşere (Cennetle müjdelenenler birincisi ve sadat-i kiramın seyyididir. Rahmetüllahi aleyhi...
(1) Sahh. Buh. Tecr, Sar. Ter. C. 9. S. 331
(2) Müslim C. 7. S. 108
(Ariflerden İnciler – M.H.Mert)
ALLAH (c.c.)nun yanındaki değeri, kıymeti ve şerefine bakınız: FAHREDDİN-İ RAZI der ki: Hz. Resülullah (s.a.v.) kendine hediye getirilen bir gümüş yüzüğü Hz. Ebu Bekir’e (r.a) verip, ‘Ya Atik (2) bunu bir kuyumcuya götür de üzerine “LAİLAHE İLLALLAH’ lafzını kazsın’ buyurdu. Hz. Sıddık (R.a.) Allah’ın isminden peygamberin isminin ayrı ayrı olmasını layık görmediğinden kuyumcuya, “LAİLAHE İLLALLAH MUHAMMEDEN RESÜLULLAH” yazdırdı.
Cenabı Hak (c.c.), Hz. Cebrail’e, ‘Ebu Bekir benim ismimden Habibimin isminin ayrı olmasını reva görmeyince, ben de habibimin isminden Ebu Bekir’in isminin ayrı olmasını layık göremem’ buyurdular. Cebrail (a.s.) derhal yetişip, Hz. Bekir’in Hz. Peygambere götürmekte olduğu yüzüğün üzerine —Ebu Bekir farkına varmadan— onun ismini de kazdı.
Hz. Ebu Bekir yüzüğü götürüp verince, Hz. Muhammed (s.a.v.) yüzüğün inde "LAİLAHE İLLALLAH MUHAMMEDEN RESÜLULLAH, EBU BEKİR ES SIDDIK"
diye kazılmış olduğunu gördü. Bunun neden böyle uzun kazdığını düşünerek sebebini sordu. Hz. Ebu Bekir utancından cevap veremeyince Cebrail aleyhisselam hemen gelip “Ya Rasullallah, hak teala sana selam eder ve buyururki Ebu Bekir’in isminin yazıldığından haberi yoktur. Onu ben kazdırdım, Habibim bunun için üzülmesin. Zira Ebu Bekir (r.a.) benim habibimin isminin benim ismi şerifimden ayrı olmasını doğru görmedi, onun ismini de yazdırdı. Bende senin isminden EBU BEKİR’in isminin ayrı olmasını doğru görmedim ve senin isminin yanına Ebu Bekir’in ismini de ben yazdırdım.
Ey okuyucu kardeşim, Hz. Ebu Bekir’in ALLAH (c.c.)hun yanında ne kadar değer ve kıymeti olduğunu bu hakikattan anlamış bulunursun...
(2) (Atiyk kelimesi: Peygamber’in, “Kim cehennemden azad edilmiş bir kimse görmek isterse, Ebu Bekiri görsün” diye buyurmuş olmasındandır ki “Azad edilmiş” demektir.)
Hz. Muhammed (saV) Mescid’de Cebrail (a.s.) ile konuşurken, ashabı kiram
gelip peygamberimizi meşgul görünce, sessizce geçip yerlerine oturdular. Daha sonra Hz. Ebu Bekir (r.a.) geldiği vakit, Cebrail (a.s.) ayağa kalktı. Bunu gören Hz. Peygamber de, ayağa kalktı. Ashab tarafından bunun sebebi sorulunca: Fahri alem şöyle cevap verdiler: “Cebrail ayağa kalkınca, ben de hürmeten ayağa kalktım. Sonra sebebini Cebrail’den sordum. 0 da Hz. Ebur Bekir benim şeyhimdir, dedi. Bende neden şeyhin oluyor? dedim. 0 da: Hakk teala Adem (a,s.)ı yaratıp ona secde etmeyi meleklere emrettiği vakit, ben ondan üstünüm diye secde etmemeye niyet ederken, Hz. Ebu Bekir’in ruhu ansızın, kapısı açılan bir NUR kubbeden çıkıp üç kere “YA CEBRAİL, SECDE ET, MUHALEFET ETME” dedi ve arkama eliyle üç kere vurdu. Ve böylece Hz. Adem’e secde ettim. İblis, secde etmediği için koyuldu, lanetlendi. Ben ise saadete erdim. İşte bu sebeple Hz. EBU BEKİR bana ŞEYH oldu.” dedi.
* *
Bundan sonra Cebrail (as.), “Ya Resülullah, Hakk teala sana selam eder ve buyurur ki, Ebu Bekir kuluma benden selam edip kendisinden Razı olduğumu söylesin, ve o da benden razımıdır? sorsun’ dedi.
Hz. Resülullah (s.a.v.), Hz. Ebu Bekir (r.a.)a Allah’ın selam ve sualini söylediği vakit sıddık efendimiz, . inleyip ağlayarak, yakasını yırtarak “Ebu Bekir kimdir ki, Allah’ından razı olmasın. Ben Allah’ımdan Razıyım.” dedi.
Arkadaşım Allah razı olsun paylaşımların için..devam et inş...
__________________ Canını sıkma zorluğun arkası kolaylıktır Herşeyin bir vakti ve takdiri vardır Takdir sahibi halimizi biliyor Bizim tedbirimizin üstünde Allah'ın(cc)tedbiri vardır...
Hz. Resülullah (s.a.v.) buyurmuşlardır ki: Ayakları toprağın altında ve başı gökyüzünde olan İSRAFİL (as.), halk olduğundan beri borusunu ağzına almış, bir ayağı ilerde bir ayağı geride, dikkatli bir şekilde emir bekliyor. Hak Tealadan emir gelince boruyu üflemeye başlayacak ve İSRAFİL’in nefesi boruyu dolduruncaya kadar (40 kırk yıl geçecektir. borunun dünyadaki mahluk adedi kadar deliği vardır. Her mahlukun ruhu kendine mahsus olan delikten çıkıp kendi kalıbına girer. Yalnız Hz. EBU BEKİR’in ruhu borudan çıkmayacak ve bu hale İsraf il (as.), şaşacaktır.
Cenabı Hak (c.c.), Hz. Ebubekir (r.a.) efendimiz hakkında şöyle buyuracak: “Ey mütmain olmuş nefis, her şeyden bütün istek ve arzularının verilmesiyle doymuş olan nefis, Rabbine dön, sen ondan razı ve o da senden razı ve memnun olduğu halde. İyi, salih kullarımın arasına dahil olup da onlarla birlikte Cennetime gir.”
Hz. Ebu Bekir’in ruhu hemen çıkacak ve Hz. Peygamberin mezarından çıkıp da kendisini beklediğini görecek. “Ya Ebu Bekir, bu arz günüdür” deyip, Ebu Bekirin elinden tutacak ve birlikte ARŞ önüne kadar gideceklerdir.O zaman Cenabı Hakkın emriyle, ARŞ’ın sağına, soluna ve önüne birer kürsü konacak, İbrahim (as.), sağdaki kürsüye, Hz. Muhammed (s.a.v.), soldaki kürsüye, Ebu Bekir ise öndeki kürsüye oturacaklar. CENNET sağdaki kürsü tarafında, CEHENNEM, soldaki kürsü tarafında bulunacak ve Muhammed (s.a.v) Ümmetinden Cehenneme gidenleri kurtaracaktır.
Sonra Cenabı Hakk (c.c.), Merhaba ya Ibrahim, Merhaba ya habibim Muhammed, ve merhaba ya Ebu Bekir diyecek ve onlar da Hakk Tealaya şükür ve hamdedecektir. 0 sırada Halk bağırıp çağıracak. Peygamberimiz minber üzerine çıkıp mahşer tarafına bakacak ve yedi yüz başı olan, her başında yedi yüz dili bulunan ve her dili başka bir lisanla hakk tealaya tesbih eden bir MELEĞIN, burnundan duman çıkarak, mahşer halkının etrafında dolandığını ve insanların da ondan ürktüğünü görecek ve secde ederek, “Ya rab, Ümmetime selamet ver’, diyecek ve o melek “Ya resülullah, beni tanır mısın? Ben Cehennem malikiyim. Hak Teala bana, cehennemi azaplarla hazırla ve cehennemin yedi kapısını kapayarak anahtarlannı Hz. Muhammede ver, o da Ebu Bekir’e versin. Sen de Cehennemin kapısı önünde otur. Ve Hz. Ebu Bekir’in göndereceği adamları bekle diyecek. Hz. Muhammed (s.a.v.)de, anahtarları alması için Ebu Bekir’e emir verecek. Sonra o melekten bin defa büyük olan, aydan ve güneşten bin defa daha parlak ve misk kokulu olan bir Melek, Tesbih ederek peygamberimizin huzuruna gelecek ve ‘Ya Muhammed, beni tanır mısın? Ben Cennetin kapıcısıyım. CENNETi çeşitli nimetlerle süslememi ve Cennetin anahtarlarını Hz. Muhammede götürmemi hakk teala bana emretti. Ve Hz. Muhammed de bu anahtarları Hz. Ebubekir’e versin, sen cennette otur bekle, Hz. Ebu Bekir kimi dilerse CENNET’e göndersin. dedi diyerek anahtarlan verip cennete dönecektir.
Bir Melek daha gelip Peygamberimize (s.a.v.), selam vererek otuz ayaklı kürsüye çıkıp, yüzünü mahşer halkına çevirerek “Ey Mahşer halkı, ben sizin Allah’ınızın bir elçisiyim. Hak Teala buyuruyor ki: ‘Ey dostlar ve düşmanlar, şunu biliniz ki bu gün iki ev vardır. Biri dostlara iyilik, diğeri düşmanlara adalettir. İyilik evi ebedi CENNET, Adalet evi ise ebedi CEHENNEMdir. Cennet ile Cehennemin anahtarlarını Ebu Bekir’e verdim. Sizden Ebu Bekiri sevenler, yerden göğe kadar günah işlemiş olsa, onun günahlarını Ebu Bekir’e bağışlarım. Ebu Bekir’in huzuruna gidiniz ve Cennet’e giriniz. Ben CEHENNEMi Ebu Bekir’in dostlarına haram ettim. Yine sizden Ebu Bekir’e düşmanlık eden, yerden göğe kadar ibadet etmiş olsa bile gideceği yer Cehennemdir. Onun için cennet haramdır, diyecektir. Bundan sonra yüz bin melek saf halinde ARŞ önünden gelip Hz. Ebu Bekiri minberden alır, bir burak üzerine bindirirler ve arş altına kadar götürürler. Oraya varınca Cenabı Hakk Teala: ‘Ya Ebu Bekir, bana yakın ol” diye üç defa emir buyurur.
ABDULLAH İBNİ ABBAS (r.a.)dan rivayet olduğuna göre: 0 kadar ileri götürürler ki, Arşa yakın olunca, Hakk Teala: ‘Ya Ebu Bekir. elini arşın direğine uzat ve kendi nameni al da istersen oku ve istersen okuma. Bu gün halkın evveli ve sonu benim isteğimi talep ederler. Ben de senin dostlarına sen ne istersen onu yaparım.” diyecek ve Ebu Bekir’in CENNET’e götürülmesini emir buyurcak. Bu emri hz ebu Bekir ra. da işitince bineğinden inecek ve secdeye kapanarak “ ya Rabbel alemin benim dostlarımın hepsini bana bağışlayıncaya kadar ayağımı cennete koymayacağım. “ diyecek ve Cenab-ı Haktan “Ebu Bekir’i dostlarıyla ve sevdikleriyle cennete götürün.” Diye emir gelecek ve Ebu Bekir,Ömer,Ali (ra) ve diğer dostları cennete gireceklelr. Hz Ebu Bekir ise yetmiş tane nurdan kapılı bir İNCİ kubbede oturacak ve hangi kapıdan baksa Cenabı Hakkı mekandan münezzeh olarak görecektir.
Allah razı olsun nisanur emeğine sağlık devam et inşaAllah
__________________ Her kim,diniylebir yerden diğer bir yere,bir karışda olsa
hicret ederse,cenneti kendisine vacip eder vr o kişi
cennette Muhammed Aleyhisselam ile İbrahim Aleyhisselam'ın refiki, arkadaşı olur.
__________________ Canını sıkma zorluğun arkası kolaylıktır Herşeyin bir vakti ve takdiri vardır Takdir sahibi halimizi biliyor Bizim tedbirimizin üstünde Allah'ın(cc)tedbiri vardır...
__________________ Her kim,diniylebir yerden diğer bir yere,bir karışda olsa
hicret ederse,cenneti kendisine vacip eder vr o kişi
cennette Muhammed Aleyhisselam ile İbrahim Aleyhisselam'ın refiki, arkadaşı olur.
