GİrİŞ Yap

TevekkuL · 06.02.2008, 18:17

Kalblerinizi ıslâh etmeye çalışın. Çünkü onun salâh bulması bütün varlığın salâha ermesi sayılır. Bu mevzuda, Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)'in şu Hadis-i Şerifini anlatmak yerinde olur:

- 'Ayık olun, insanda bir et parçası vardır. O iyi olunca, bütün duygular güzelleşir. O fesada uğrarsa bütün duygular iyiliğini kaybeder... İşte o et parçası Kalb'dir.'

Kalbin salâhı, takva, tevekkül ve bütün işlerde ihlâs sahibi olmakla mümkündür. Fesadı ise bunların yokluğu ile olur.

Kalb, şu bünye kafesinde bir kuş gibidir. Ve bir şişe içinde saklı inciye benzer; hazinede gizli, muteber bir meta gibidir. Bakılacak şey, kafes değil, içindeki kuştur. İçindeki inciye bakılmalıdır, şişeye değil. Hazinedeki muteber nesne dururken, duvarına, kerpicine bakmak neye yarar.

Allah'ım, duygularımızı tâatında kullan. Kalblerimizi marifet nurunla doldur. Hayatımız boyunca yolunda kalmak için bizlere başarı ihsan eyle... Bizleri geçmişteki iyilere kat. Onlara verdiğini bize de nasip et. Onlara Zâtını vermiştin; bize de ver. Âmin!..

Bu konuşma Pazar sabah Ribat'ta yapıldı.
Konuşma tarihi: Hicrî, 3 Şevval 545 (Milâdi, 1150)

TevekkuL · 06.02.2008, 18:20

Kader başa geldiği zaman gönderene kafa tutmak, inancı öldürür; Tevhid (Allah'ı birleme) nurunu söndürür; tevekkül ve ihlâsı yok eder.

İman sahibinin kalbi, niçin ve neden oldu, gibi sözleri bilmez. 'Belki şundan veya bundan oldu' gibi yersiz lâfları da dile getirmez. Bildiği tek şey vardır, o da; 'Başüstüne, hoş geldi; safalar getirdi...' diye karşılamaktır.

Bu konuşma Pazar sabah Ribat'ta yapıldı.
Konuşma tarihi: Hicrî, 3 Şevval 545 (Milâdi, 1150)

TevekkuL · 08.02.2008, 18:55

Tehlikede olduğunu görüyorum; acıyorum. Allah'a kul olduğunu iddia ediyorsun, ibadet ederken de kalbinde başkasını saklıyorsun. Hakikî mânada O'na kulluk etseydin, O'nda yok olurdun. O'nun varlığında erir, kaybolurdun.

Tam imana sahip olan, nefs şeytanına boyun eğmez. Şahsî arzularına uymaz. Aslında iman sahibi, nefis denen bir şeye hak tanımaz. Hakkı tanımayan ve bilinmeyen bir varlığa nasıl boyun eğilir ki?.. Hele kötülüğü herkesçe müsellem olunca... İman sahibi, Rabbından başkasına inanmaz ve varlık tanımaz, O'nun gayrını bir yana atmıştır. Hele dünyalık şeylerden hiç hoşlanmaz. Öbür âlemi arzular. Bu hale eren, elbette ki Mevlâsı ile olur. Bütün kulluğunu O'nun uğruna yapar. Cümle vaktini O'nun yolunda geçirir.

İman sahibi, can kulağı ile şu ilâhî hitabı işitmiştir:
'Onlar yalnız Allah'a kullukla emrolunmuşlardır. Din yolunda pâk ve ihlâs sahibi olarak.' (98/5)

Varlığında beslenen halkı, Hakk'a eş etmekten sakın. Allah'ı tevhid et. Çünkü bütün eşyanın yaratıcısı O'dur. Her ne varsa hepsi O'nun elindedir. Ey O'nsuz şey arayan adam, başta aklını ara... Sen aklını yitirmişsin. O'nun hazinesi dışında bir şey var mı?.. Şu âyet-i kerimeyi iyi dinle:

'Bize göre, saklı hiçbir şey yoktur. Her şey bize malûmdur.' (15/21)

Bu konuşma Pazar sabah Ribat'ta yapıldı.
Konuşma tarihi: Hicrî, 3 Şevval 545 (Milâdi, 1150)

TevekkuL · 24.02.2008, 14:31

Ey içi bozuk adam, iman sahibinden çekin. Onun yanına günah pisliği ile girme. Çünkü o, Allah'ın nuruyla her hâlini sezer. Derûnunda saklı şirki, küfrü ve nifakı anlar. Giydiğin elbise seni onların nazarından saklayamaz. Ne kadar örtülere bürünsen, onlar yine görür.

İyi görmekten mahrum olan, iyi olamaz. Sen bir hevesten ibaretsin, heva peşinde koşanlara sen de karışmaktasın.

Dertli bir şahıs arkadaşına şöyle sordu;
- Bu körlük, ne zamana kadar gider?..
Öbürü cevap verdi;
- Tabib bulununcaya kadar... Yılıp usanmadan bir tabib ara. Bulunca başını önüne koy ve yalvar. O tabib için iyi düşün; kötülük yapacağı aklına gelmesin. Onu töhmet altına almak isteme. Gözün hiç görmüyorsa, yavrunu yanına al. Beraberce tabib kapısına yönel. Bıkma, usanma; onun kapısında bekle. Vereceği her ilâcı itimatla kabul et. Acı gelirse de dayan. Böylece hâlin düzelir ve gözlerin açılır.

Bu konuşma medresede yapıldı.
Konuşma tarihi: 5 Şevval 545 (Milâdi, 1150)

TevekkuL · 02.03.2008, 01:05

Ey evlad! Kader oluğu altında uyu. Uyurken sabra yaslan. Önce uyur görün, sonra tam uykuya dalar, hakikate erersin. Kurtuluş yolunu gözeterek kulluğa devam et. Böyle devam ettikçe, iyilikler akar, gelir. Yazılandan gayri gelmez. Bu arada iyi olmayacağını sandığın şeyler de gelebilir. Tam arzu ettiğin de gelir; hepsini hoş gör.

Bu konuşma Pazar sabah Ribat'ta yapıldı.
Konuşma tarihi: Hicrî, 3 Şevval 545 (Milâdi, 1150)

TevekkuL · 02.03.2008, 20:13

Ey cemaat! Allah'ın nimetlerine şükredin.
Sizde bulunan nimetleri O'ndan görün. Çünkü Yaradanımız buyurdu:
'Sizde bir nimet varsa, o Allah'tandır.' (16/53)

Hani O'nun nimetlerine şükrünüz?
Halbuki O'nun iyilikleri sizi sarmıştır. Nimetleri içinde dönüp duruyorsunuz.

Halin nicedir, iyiliği başkasından gören çaresiz!.. Bir taraftan iyiliği Allah'dan başkasına mâl edersin, beri yana döner, nimeti az bulursun!.. Size gerekmeyeni, yaramazı neden beklersiniz?.. Allah'ın verdiği kuvvet ve kudreti O'na isyanda harcamanıza sebep ne?..

Bu konuşma Pazar sabah Ribat'ta yapıldı.
Konuşma tarihi: Hicrî, 3 Şevval 545 (Milâdi, 1150)

TevekkuL · 03.03.2008, 22:08

Ey evlad! Bir eline dünyayı, öbür eline ahireti al. İkisini yanyana getir. Bir yere yerleştir. Aralarından çık. Mevlâ'na yönel. Tek olarak Hakk'a yönel. Kalbin çıplak olsun; onda ne dünya; ne de ahiret bulunsun. Hiçbiri olmamalı.

Mevlâ'ya yöneldiğinde, sivadan (Hak'tan gayri işlerden) soyun. Yaratan ile yaratılmışları karıştırma. Halik'ı bırakıp halk ile olma. Bütün sebeplerden kesil. Yaratıcılık iddia edenleri yere vur. Bunları yap, sonra dünya ile ahireti bıraktığın yere git; dünyayı nefsine ver. Ahireti kalbine koy. Mevlâ'yı da sırrında sakla.

Bu konuşma Pazar sabah Ribat'ta yapıldı.
Konuşma tarihi: Hicrî, 3 Şevval 545 (Milâdi, 1150)

TevekkuL · 09.03.2008, 16:30

Hepinizin kalbi ölü. Öldürdünüz kalbinizi. Yaptığınız hatalar onu perişan etti. Nefsinizi dirilttiniz. Hatalarınız buna sebep oldu. Şahsî arzılarınız, her işin başında geldi. Yalnız dünyayı talep eder oldunuz.

Kalb, halkı aradan bırakınca diriliğe erer, Hak'la olur ve hayata kavuşur. Bu hal maddi bir tabir değildir. Hak'la olmak, emrine uymak demektir. Sözümüzün mânasını kavramanız gerek. Dış görünüşüyle anlamak, yerinde bir şey değildir. Sözlerimizin değeri ve tefsiri mânevidir. Burada maddenin sözü geçmez.

Allah'ın emirlerine uyun. Yasaklarından kaçın. Kalbiniz böylelikle, dirilir. Onunla belâya dayanır. Sabredin... Kaza ve kader hükümlerine boyun eğin... Bunları yaparsanız, manevi hayatın kapıları size açılır.

Bu konuşma medresede yapıldı. Konuşma tarihi: 5 Şevval 545 (Milâdî, 1150)

ebu mus'ab · 09.03.2008, 17:58

fethur Rabbani kitabında anlatılırdı
buyuryorki;
öyle insanlar vardır bizim meclislerimize gelip
göz yaşı dökerler
sonra ,derken bir fakir gelir onlarada kalpleri kaskatı kesilir

tÜrkÜ · 10.03.2008, 12:39

acaba bu samimiyetsizlik belirtisi mi abim ?

sanmam,
bu kadar basitçe ve köklü tesbit degil bence.
bulundugu yerin kibrini zerketmek kalbine,farkında dahi olmayabilir kişi.
isteyeni küçümsemek
dengi olmadıgına kanaatinden.

GİrİŞ Yap

Arama

Anket

Online Üye

Üye Albümlerinden

İncİler Maİl Grubu