GİrİŞ Yap

22.10.2006, 15:56

-Aç ebek, tok telek
Aç kişi aceleci, tok kişi yavaş olur.

-Aç ne yemes, tok ne temes
Aç olan ne yemez, tok olan ne söylemez?

-Agız yese köz uyadur
Ağız yese göz utanır.

-Alp çerikde, bilge tirikde
Yiğit ordu içinde, bilgin mecliste (kiñeşte) belli olur.

-Alplar birle uruşma, beğler birle turuşma
Yiğitlerle vuruşma, beğlerle sürtüşme, iddiâlaşma.

-Alp yağıda, alçak çoğuda
Yiğit kişi düşman karşısında, yumuşak kişi savaşda belli olur.

-Anuk otru tutsa yokka sanmas
Öne konan yemek ikram edilmemiş sayılmaz.

-Aş tatıgı tuz yogrın yemes
Yemeğe tad veren tuzdur ama tuz çanakla yenmez.

-Atası açıg almıla yese oglınıñ tısı kamar
Babası ekşi elma yese, oğlunun dişi kamaşır.

-Ayın kişi neñi neñ sanmas
Başkasının malı, mal sayılmaz.

-Azuklug aruk ermes
Azığı olan yorulmaz.

-Beş erñek tuz ermes
Beş parmak düz, birbirinin eşi değildir.

-Birin birin miñ bolur, tama tama kol bolur
Birer birer bin olur, damlaya damlaya göl olur.

-Ebek ebğe tegmez
Aceleci evine varamaz.

-Ebliğ toygursa közi yolka bolur.
Ev sahibi doyurunca, konuğun gözü yolda olur.

-Ermegüğe bulıt yük bolur
Tembele bulut yük olur.

devam edecek..siz de ekleyebilirsiniz..

29.10.2006, 14:12

Bütün ümlüğ kanca bolsa olturur
Şalvarı sağlam olan nereye istese oraya oturur.

Çakşak üze ot bolmas, çakrak bile ubut bolmas
Taş üstünde ot olmaz, yanşak kişide ar olmaz.

Emgek eginde kalmas
Sıkıntı ebedîyen sırtda kalmaz.

Erdem başı tıl
Faziletin başı dildir.

Erge muñ tegir, tag señiriñe yel tegir
Kişiye keder değer, dağ doruğuna rüzgâr değer.

Er sözi bir, eyer köki üç
Er kişinin sözü bir, eyerin bağı üç olur.

Esende ebek yok
Selâmetde acele yokdur.

Kanıg kan bile (birle) yumas
Kanı kan ile yıkamazlar.

Keñeşliğ bilig üyreşür, keñeşsiz bilig obraşur
Danışılmış bilgi güzelleşir, danışılmamış bilgi yıpranır.

Kim kür bolsa köbez bolur.
Kuvvetli olan kabadayı olur.

Kulak eşitse köñül bilir. Köz korse üyik kelir.
Kulak işitse gönül bilir, göz görse sevinç gelir.

Küç eldin kirşe toru tüñlüktin (tünlükten) çıkar
Zorbalık yurda girse, töre bacadan kaçar.

Künde irük yok, beğde kıyık yok
Güneşde gedik yokdur, beyde caymak yokdur.

Sabın sagrakka tegir
Sözle, tatlı dille sürâhiye erişilir.

Sınamasa arsıkar, sakınmasa utsukar
Sınamayan aldanır, sakınmayan yutulur.

.........

29.10.2006, 19:53

Teşekkür ederim. Bunları okudukça Efrasiyap aklıma geliyor.

Saygılaırmla...

30.10.2006, 10:29

T-Enf´isimli üyeden Alıntı

Bunları okudukça Efrasiyap aklıma geliyor.

Hatırınıza gelende yanılmıyorsunuz..İran ve İslam kaynaklarında Efrasiyap olarak zikredilen Saka hükümdarı Alp Er Tunga , Divan -ı Lügat-it Türk' ün yazarı Kaşgarlı Mahmud ve Kutadgu Bilig yazarı Yusuf Has Hacip'e göre de iran destanı "şehname" de adı geçen Turan hükümdarı "Efrasiyab"dır.

30.10.2006, 19:27

Sadece tarih okumayı severim. Lütfen başka birşey anlaşılmaya...

Devamını bekliyoruz inşaALLAH.

Saygılarımla...

Hak-dilaram · 22.06.2008, 21:26

güncelleme

Ummu Seleme · 22.06.2008, 21:48

Edinebildiklerim ile devam edelim konuya inşAllah..

Abçı neçe al (tep) bilse, ayıg anca yol bilir

Avcı ne kadar hîle bilse, ayı o kadar yol bilir.

Aç ebek, tok telek

Aç kişi aceleci, tok kişi yavaş olur.

Açıglığ er şebük karımas

Varlıklı kişi çabuk kocamaz.

Aç ne yemes, tok ne temes

Aç olan ne yemez, tok olan ne söylemez?

Agılda oglak togsa arıkda otı öner

Ağılda oğlak doğsa, dere boyunda otu biter.

Agız yese köz uyadur

Ağız yese göz utanır.

Alımçı arslan, berimçi sıçgan

Alacağına arslan, vereceğine, borcuna sıçan.

Alın arslan tutar, küçin sıçgan (kösgük, oyuk) tutmas

Hîle ile arslan tutulur, zor ile güç ile sıçan (nazar, hayâl) tutulmaz.

Alp çerikde, bilge tirikde

Yiğit ordu içinde, bilgin mecliste (kiñeşte) belli olur.

Alp eriğ yabrıtma, ıkılaç arkasın yagrıtma

Yiğiti bakımsız bırakma, yörük atın sırtını yara etme.

Alplar birle uruşma, beğler birle turuşma

Yiğitlerle vuruşma, beğlerle sürtüşme, iddiâlaşma.

Alp yağıda, alçak çoğuda

Yiğit kişi düşman karşısında, yumuşak kişi savaşda belli olur.

Anası teblük yufka yapar, oglı tetik koşa kapar

Annesi (yalancı yufka) yapar, oğlu tetik koşup kapar.

Añduz bolsa at ölmes

Andız ota olsa, at ölmez.

Anıñ yüziñe titinü baksa bolmas

Onun yüzüne dik bakılmaz.

Anuk otru tutsa yokka sanmas

Öne konan yemek ikram edilmemiş sayılmaz.

Arı kapçıtsa ısrur

Arı kızdırılırsa ısırır, sokar.

Arkasız er çeriğ sıyumas

Arkasız kişi düşmanını, rakibini yenemez.

Arpasız at aşumas, arkasız alp çeriğ sıyumas

Arpasız at aşamaz, arkasız yiğit rakibini yenemez.

Arslan karışa sıçgan ötin ködezür

Kocayan arslan sıçan deliğini gözler.

Arslan kökrese at ayakı tulaşır

Arslan kükrese atın ayakları dolaşır.

Aşıç ayur tübüm altın, kamıç ayur men kayda men

Tencere der dibim altın, kepçe der ki ben neredeyim?

Aş tatıgı tuz yogrın yemes

Yemeğe tad veren tuzdur ama tuz çanakla yenmez.

Atan yüki aş bolsa açka az korunur

Aş deve yükü ile olsa aça az görünür.

Ata oglı ataç togar

Oğul babasına çeker, çekmek üzere doğar.

Atası açıg almıla yese oglınıñ tısı kamar

Babası ekşi elma yese, oğlunun dişi kamaşır.

Atası anası açığ almıla yese oglı kızı tısı kamar

Babası anası ekşi elma yese, oğlunun kızının dişi kamaşır.

Ata tonı ogulka yarasa atasın tilemes

Babanın giyimi oğluna yarasa, oğul babasını istemez.

At teküzligi ay bolmas

Atın alnındaki akıtma, gökdeki Ay'la bir olmaz, tutulamaz.

Ayın kişi neñi neñ sanmas

Başkasının malı, mal sayılmaz.

Ay tolun bolsa eliğin imlemes

Ay dolun olunca el ile gösterilmez.

Azuklug aruk ermes

Azığı olan yorulmaz.

Ummu Seleme · 22.06.2008, 21:49

Balık subda közi taştın (I. 379)

Balık suda, gözü dışarıda.

Bar bakır, yok altun (I. 360)

Bulunan, var olan bakır, bulunamayan,nâdir olan altındır.

Barçın yamağı barçınka, karış yamağı karışka (III.28)

İpek yaması ipeğe, yün yaması yüne.

Barıg otru tutsa yokka sanmas (II. 28)

Öne konan varlık, ikram edilmemiş sayılmaz. (Bk. Anuk ...)

Beş erñek tuz ermes (I. 121)

Beş parmak düz, birbirinin eşi değildir.

Bilmiş yek bilmedük kişiden yeğ (III. 160)

Tanıdık şeytan yabancıdan iyidir.

Birin birin miñ bolur, tama tama kol bolur (III. 360)

Birer birer bin olur, damlaya damlaya göl olur.

Bir karga birle kış kelmes (II. 26)

Bir karga ile kış gelmez, gelmiş sayılmaz.

Bir tilkü terisin ikile soymas (III. 244)

Bir tilkinin derisi iki defi soyulmaz, yüzülmez.

Bir toyın başı ağrısa, kamug toyın başı agrımas (I. 274) (III. 169)

Bir şamanın başı ağrısa, bütün samanların başları ağrımaz.

Boldaçı buzagu öküz ara belgülüğ (I. 528)

Öküz olacak buzağı, kendisini belli eder.

Bor bolmayıp sirke bolma (III. 121)

Şarap olmadan sirke olma.

Boşlaglansa boksuklanur (II. 272)

Kızıp kurudan kişi boyunduruklanır.

Boş neñge iyi bolmas (I. 330)

Yaramaz malın sahibi olmaz.

Böri koşnısın yemes (III. 220)

Kurt komşusunu yemez.

Böriniñ ortak, kuzgunuñ yıgaç başında (I. 439)

Kurdun avı ortaklı, kuzgunun avı ağaçda kendine ait olur.

Buğday katında sarkaç subalur (III. 240)

Buğdayın yanında karamuk otu da sulanır.

Bu kök kirsün, kızıl çıksun (I. 362) ( 3 )

Bu mavi, ak girsin, kızıl çıksın.

Buşmasar boz kuş tutar, ebmeser ürüñ kuş tutar (II. 12)

Sıkılmayan kişi boz kuş, acele etmeyen kişi beyaz kuş tutar.

Buzdan sub tamar (III. 123)

Buzdan su damlar.

Bütün ümlüğ kanca bolsa olturur (I. 224)

Şalvarı sağlam olan nereye istese oraya oturur.

Ummu Seleme · 22.06.2008, 21:49

Çaksa tütnür, çalsa bilnür (II. 23)

Yaksa tüter, söylese bilinir.

Çakşak üze ot bolmas, çakrak bile ubut bolmas (I. 469) ( 4 )

Taş üstünde ot olmaz, yanşak kişide ar olmaz.

Ummu Seleme · 22.06.2008, 21:50

Ebdeki buzagu öküz bolmas (I. 446)

Ev içinde bakılan buzağı öküz olmaz.

Ebek ebğe tegmez (II. 19) (Bk. Ersek ...)

Aceleci evine varamaz.

Ebek siñek sütge tüşür (II. 13)

Aceleci sinek süte düşer.

Ebliğ toygursa közi yolka bolur. (II. 176)

Ev sahibi doyurunca, konuğun gözü yolda olur.

Eğir bolsa er ölmes (I. 54)

Eğir otu kökü bulunduran kişi, hastalansa da ölmez.

Eliğ tutgınça ot tut (II. 292)

Yabancıyı tutacağına ateş tut.

El kalır (kaldı) toru kalmas. (III. 221) (II. 25)

Yurt gider, töre kalır.

Emgek eginde kalmas (I. 110)

Sıkıntı ebedîyen sırtda kalmaz.

Emikliğ uragut kösekçi bolur (I. 153)

Emzikli kadın iştahlı olur.

Endik uma eblikni agırlar (I. 105)

Şaşkın konuk ev sâhibini ağırlar.

Erdem başı tıl (I. 107) (1. 336)

Faziletin başı dildir.

Erdemsiz kut çertilür (II. 229)

Faziletsizden uğur, kut kaybolur

Erge muñ tegir, tag señiriñe yel tegir (III. 360)

Kişiye keder değer, dağ doruğuna rüzgâr değer.

Erik erini yaglıg, ermegü başı kanlıg (I. 70)

Yürekli kişi yağlı, tembelin başı kanlı olur.

Erkeç eti em bolur, eçkü eti yel bolur. (I. 95)

Teke eti ilâç olur, keçi eti yel olur.

Ermegüğe bulıt yük bolur (I. 138)

Tembele bulut yük olur.

Ermegüğe eşik art bolur (I. 42)

Tembele eşik dağ geçidi olur.

Erñeñe eliğ karı böz üm tikemes (I. 117)

Ergene elli karış bezden iç donu dikilmez.

Er oglı muñaymas, it oglı külermes (II. 84)

Kişi oğlu kederli kalmaz, it oğlu tökezlemez, ayağı sürçmez.

Ersek erğe tegmes, ebek ebğe tegmes (I. 104)

Oynak kadın koca bulamaz, aceleci evine varamaz.

Er sözi bir, eyer köki üç (II. 283)

Er kişinin sözü bir, eyerin bağı üç olur.

Esende ebek yok (I. 77)

Selâmetde acele yokdur.

Esiz anıñ yiğitliği (III. 51)

Yazık onun yiğitliğine...

Eşyek ayur başım bolsa sundurıda sub içgeymen (I. 492)

Eşek der ki; başım aklım olsa denizden su içerim.

Etli tırñaklı eyirmes (I. 177)

Et tırnakdan ayrılmaz.

Eyğü er süñüki erir atı kalır. (III. 307)

İyi kişinin kemiği erir, adı kalır.

Eyğülüğni sub ayakında kemiş başında tile (II. 112)

İyilik yap suya at, pınarında dile bulursun.

Eyğülükün kel, isizliğin kelme (II. 91)

İyilikle gel, kötülükle gelme

GİrİŞ Yap

Arama

Online Üye