Almula

Ubeydullah-ı Ahrâr'ın torunu Hâce Muhammed Kâsım'dan şöyle nakledilmiştir:

"Ubeydullah-ı Ahrâr hazretleri, bir gün öğleden sonra, âniden atının hazırlanmasını istedi. Atı hazırlanınca, binip Semerkant'tan süratle çıktı. Talebelerinden bir kısmı da ona tâbi olup, tâkib ettiler. Biraz yol aldıktan sonra Semerkant'ın dışında bir yerde talebelerine;
"Siz burada durunuz!" buyurdu.

Sonra atını Abbâs Sahrâsı denilen sahrâya doğru sürdü. Talebeleri arasında Mevlânâ Şeyh adıyla tanınmış bir talebesi, bir müddet daha peşinden gidip tâkib etmişti. Bu talebesi şöyle anlattı:
"Hâce Ubeydullah-ıAhrâr hazretleri ile sahrâya vardığımızda, atını sağa sola sürmeye başladı. Sonra birdenbire gözden kayboldu."

Ubeydullah-ı Ahrâr daha sonra evine döndüğünde, talebeleri nereye ve niçin gittiğini sorduklarında;
"Türk Sultânı Sultan Muhammed Hân (Fâtih), kâfirlerle harbediyordu. Benden yardım istedi. Ona yardım etmeye gittim. Allahü teâlânın izniyle gâlib geldi. Zafer kazanıldı" buyurdu.

Bu hâdiseyi nakleden ve Ubeydullah-ı Ahrâr hazretlerinin torunu olan Hâce Muhammed Kâsım, babası Hâce Abdülhâdî'nin şöyle anlattığını nakletmiştir:

"Bilâd-ı Rûm'a (Anadolu'ya) gittiğimde, Sultan Muhammed Fâtih Hânın oğlu Sultan Bâyezîd Hân, bana, babam Ubeydullah-ıAhrâr'ın şeklini ve şemâilini târif etti ve;
"O zâtın beyaz bir atı var mıydı?" diye sordu. Ben de târif ettiği bu zâtın, babam Ubeydullah-ı Ahrâr olduğunu ve beyâz bir atının olup, bâzan ona bindiğini söyledim. Bunun üzerine Sultan Bâyezîd Hân, bana şöyle anlattı:

Babam Sultan Muhammed Fâtih Hân bana şunları dedi:
"İstanbul'u fethetmek üzere savaştığım sırada, harbin en şiddetli bir ânında, Şeyh Ubeydullah-ı Ahrâr Semerkandî'nin imdâdıma yetişmesini istedim. Şekil ve şemâilini târif ederek şu vasıfta ve şu şekilde ve beyaz bir at üzerinde bir zât yanıma geldi;

"Korkma!" buyurdu.

Ben de;

"Nasıl endişelenmeyeyim, küffâr çok." dedim.

Ben böyle söyleyince, elbisesinin yeninden bakmamı söyledi. Baktım, büyük bir ordu gördüm.

"İşte bu ordu ile sana yardıma geldim. Şimdi sen falan tepenin üzerine çık, üç defâ kös vur ve orduna hücûm emri ver." buyurdu.

Emirlerini aynen yerine getirdim. O da bana gösterdiği ordusuyla hücûma geçti. Böylece düşman hezîmete uğradı. İstanbul'un fetih işi gerçekleşti."

Alıntı

__________________
ıssız koylarda kum tanesi olsam

kapına_geldim

__________________
............SöNDüRüN LaMBaLaRı UzAkLaRa GiDeYiM.............
............NuRDaN BiR ŞeHiR GiBi RuHuMu SeYReDeYiM.............

dilerim

SEHL

__________________

Gençliğine güvenip daha erken derken,
Belki bir elveda bile diyemezsin giderken.

Almula

Osmanlı padişahlarının en dindarlarından biri olan Sultan I. Ahmed de kendisinden önceki ve sonraki hükümdarlar gibi bir çok hayır eseri bırakarak bu fâni dünyadan göç etti. Bu hayır eserlerinin en önemlileri –hiç şüphesiz ki- adına selâtin câmileri dediğimiz padişah câmileridir. Kendisine izâfeten, “Sultanahmet Camii” denilen muhteşem mâbed, İstanbul’umuzun tabu senetlerinden, âbide eserlerinden biridir.



Genç hükümdarın dini duyguları o kadar galeyana gelmiştir ki, tatmin olmak için dünyevi sultanlığın yanı sıra bir de manevî sultanlık aramaktadır. Hükümdar, sonunda aradığını bulur ve bir gönül erine intisab eder. Artık kendisinin iki makâmı vardır: Biri Topkapı Sarayı, diğeri Üsküdar’daki Aziz Mahmud Hüdâyî Tekkesi...



Genç padişah şeyhine o kadar bağlıdır ki, ona yapılacak en küçük bir hizmeti cihan hükümdarlığına tercih etmektedir. Sırf şu menkıbe bile onun manevî dünyasında meydana gelen dalgalanmanın boyutunu en belirgin çizgiler halinde gösterir.



Padişah, bir gün Aziz Mahmud Hüdâyî Hazretlerinin abdest suyunu dökmektedir. Bu sırada içinden şöyle geçirir: Şeyhim bir keramet ızhar buyursa da daha çok tatmin olsam. Hükümdarın kalbini anında okuyan Şeyh hazretleri der ki: Koskoca Osmanlı Padişahı, benim gibi fakir bir dervişin eline su döküyor, bundan daha büyük keramet olur mu?

Alıntı
Bu kadar büyük bir alana yayılmış bir imparatorluğun asırlarca ayakta kalabilmesinin hikmeti belkide bunlarda gizlidir kimbilir?

__________________
ıssız koylarda kum tanesi olsam