Hz. Peygamber’in Gece Namazıyla İlgili Huzeyfe’nin Rivayeti
- Peygamberle beraber bir gece namaza durdum. Arkasında olduğumu bilmiyordu.
Bakara suresinden okumaya başladı. Yüz ayet okuyunca rüküa gider diye düşünüyordum. Fakat rükûa gitmedi. Bakara’dan sonra Nisa suresini, ondan sonra da Âl-i İmran suresini okumaya başladı. Bunları okurken de, ağır ağır, kelimelerin hakkını vererek okuyordu.
Bir dilek ayeti geldiğinde, Allah’dan dilekte bulunuyor, bir azap ayeti geldiğinde de
“Allah’ım senin rahmetine sığınıyorum” diyordu.
Sonunda rükûa gitti. Rükûda durmadan
“Sübhane Rabbiye’l-azim” diyordu.
Rükûda da kıyamda kaldığı kadar durdu. Sonra
“Semiallâhu limen hamideh” diyerek kalktı. Rükûda kaldığı zamana yakın bir zaman ayakta durduktan sonra secdeye gitti.
Secdede de ayakta kaldığı zamana yakın bir müddet kaldı.
[1]
- Rasûlullah’a geldim, namaz kılıyordu. Onun namazına uyarak ben de arkasına durdum.
Fakat o benim orada olduğumu bilmiyordu. Bakara suresini okumaya başladı. Sureyi bitirince rükûa varacak sandım. Fakat Hz. Peygamber devam ederek Âl-i İmran ve Nisa suresini de okudu. Ravilerden Sinan şöyle diyor:
“Hatırladığım kadarıyla, Huzeyfe “Hz. Peygamber dört rekât namaz kıldı. Onun rükûu, kıyamı kadardı. Sonra Hz. Peygamber’e arkasında olduğumu söyleyince
“Niçin bana arkamda olduğunu bildirmedin?” dedi. Ben de
“Seni hak peygamber olarak gönderene yemin ederim ki, ben hala onun acısını sırtımda hissediyorum” dedim. Hz. Peygamber
“Senin arkamda olduğunu bilseydim kesinlikle namazı hafif kılardım” buyurdu” demiştir.
[2] [1] Sıfatü’s-Safve; I/75 (Müslim, Huzeyfe’den). Bu hadisi sadece Müslim rivayet etmiştir. Nisa süresini Âl-i İmran suresinde önce zikretmiştir. Abdullah b. Mes’ud’un mashafında da böyledir. Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/369. [2] Heysemi, II/275 (Taberani, Huzeyfe’den). Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/369-370.